W ocenie mikrobiologicznej wody pitnej WHO stosuje podejście oparte na wskaźnikach zanieczyszczenia fekalnego. Najważniejszym i najbardziej jednoznacznym wskaźnikiem jest E. coli (często omawiany łącznie z termotolerancyjnymi bakteriami grupy coli). Dla takich wskaźników kryterium jakości jest bardzo rygorystyczne: wynik powinien być "niewykrywalny" w próbce 100 ml, co w praktyce zapisuje się jako 0 CFU/jtk na 100 ml.
Dlaczego akurat "zero"? Obecność tych bakterii sugeruje, że do wody mogły dostać się zanieczyszczenia pochodzenia kałowego, a wraz z nimi potencjalne patogeny (wirusy, bakterie chorobotwórcze, pierwotniaki). Z tego powodu nawet pojedyncza wykryta jednostka w 100 ml jest sygnałem alarmowym i wymaga oceny ryzyka oraz działań (np. weryfikacji dezynfekcji, przeglądu szczelności sieci, dodatkowych badań kontrolnych).
Odpowiedzi z wartościami większymi niż 0 (np. 1, 10, 100 jtk/100 ml) są typowym "progowym" myśleniem znanym z parametrów chemicznych, ale nie oddają zasady stosowanej dla wskaźników fekalnych: nie dopuszcza się wykrywalnej obecności w 100 ml.
W praktyce laboratoryjnej wynik uzyskuje się metodami hodowlanymi (np. filtracja membranowa i posiew na odpowiednie podłoża lub metody MPN/NPL). Interpretacja "0/100 ml" oznacza, że w badanej objętości nie wyhodowano kolonii spełniających kryteria identyfikacyjne wskaźnika. Warto pamiętać, że w dokumentach i przepisach spotyka się różne sformułowania terminu "coliforms"; na egzaminie należy zwracać uwagę, czy chodzi o ogół coli, czy o wskaźnik stricte fekalny. W tym pytaniu poprawna odpowiedź odpowiada podejściu WHO dla wskaźników zanieczyszczenia fekalnego.
