W metodzie rozmnażania rodzin pszczelich określanej jako "z dwóch trzecich" kluczowe jest to, że rodzinę dzieli się na dwie części nierówne. Sama nazwa wskazuje proporcję: jedna część ma stanowić w przybliżeniu 2/3 potencjału rodziny, a pozostała część – 1/3. W praktyce (zależnie od opisu w materiałach szkoleniowych) chodzi o zachowanie wyraźnie silniejszej części oraz wyraźnie słabszej części, a nie o podział "po równo".
Odpowiedź mówiąca, że "rodzina pszczela jest dzielona na dwie nierówne części, z których jedna stanowi dwie trzecie całości" oddaje właśnie to główne założenie: nierówny podział w proporcji 2/3 do 1/3. To jest sedno rozpoznawcze metody.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Stwierdzenie o podziale na dwie równe części opisuje inny wariant dzielenia rodziny (połowa na połowę) i nie odpowiada nazwie "z dwóch trzecich".
- Stwierdzenie o podziale na trzy równe części zmienia zarówno liczbę części, jak i proporcje, więc nie jest zgodne z założeniem metody 2/3.
- Wariant, w którym jedna część stanowi jedną trzecią całości, odwraca akcent nazwy metody: metoda jest identyfikowana przez część "dwie trzecie", a nie "jedna trzecia" (choć logicznie druga część będzie dopełnieniem do całości).
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o metody nazwane ułamkiem zwykle testuje się rozpoznanie proporcji. Uważaj na odpowiedzi "prawie takie same" (2/3 vs 1/3), bo łatwo zadziała automatyzm i wybór pierwszego zauważonego ułamka.
