Technika DTG (Direct-to-Garment) oznacza bezpośredni nadruk atramentowy na odzieży lub na tkaninach przeznaczonych na odzież. W praktyce polega to na tym, że plik graficzny jest drukowany przez urządzenie cyfrowe wprost na materiale tekstylnym (często z użyciem odpowiedniego przygotowania/primera), a następnie utrwalany. Z tego powodu główne zastosowanie DTG to wykonywanie nadruków na koszulkach, bluzach i podobnych wyrobach.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: "Drukowanie na odzieży"?
Bo sama idea DTG dotyczy tego konkretnego rodzaju podłoża: "garment" to odzież. Jest to technika popularna m.in. przy krótkich seriach i personalizacji, gdzie istotna jest elastyczność druku cyfrowego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Drukowanie na szkle – szkło jest podłożem niechłonnym i wymaga innych systemów atramentów oraz przygotowania powierzchni; typowo stosuje się technologie przeznaczone do podłoży sztywnych (np. druk UV), a nie DTG.
- Drukowanie na metalu – metal również jest podłożem sztywnym i nieporowatym; w praktyce używa się metod dostosowanych do takich materiałów (np. druk UV, tampodruk, grawer), a DTG nie jest techniką "na metal".
- Drukowanie na drewnie – drewno ma inną strukturę i wymaga odmiennych parametrów druku/utrwalania; do nadruków na drewnie częściej dobiera się technologie dla podłoży sztywnych niż DTG.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj, że nazwy technologii często podpowiadają zastosowanie: DTG = "na odzież", a gdy w pytaniu pojawia się wybór podłoża, najpierw dopasuj technikę do grupy: tekstylia vs. materiały sztywne.
