W żywieniu drobiu (w tym kur nieśnych) często korzysta się z norm żywieniowych, które podają m.in. orientacyjne lub graniczne (np. maksymalne) dzienne pobranie paszy. Wartość ta zależy od kilku czynników, a jednym z podstawowych jest masa ciała oraz typ użytkowy (nioska vs brojler).
Pytanie dotyczy maksymalnego dziennego zapotrzebowania na paszę suchą dla nioski o masie 2,2 kg. W takim ujęciu poprawna jest odpowiedź "120 g", ponieważ odpowiada wartości granicznej przypisanej do tej masy ciała w typowych tabelach normatywnych wykorzystywanych w kształceniu z zakresu produkcji zwierzęcej.
Dlaczego pozostałe wartości są nieprawidłowe?
- "105 g" oraz "100 g" są typowe raczej dla niższego pobrania (np. innej masy ciała, warunków lub dla wartości nie-maksymalnej). Przy pytaniu o maksimum takie liczby zwykle zaniżają wynik.
- "110 g" bywa wybierane intuicyjnie jako "średnia" między pozostałymi, ale pytanie nie pyta o średnie/typowe pobranie, tylko o maksymalne, więc ta wartość jest nadal za mała.
W praktyce gospodarstwa odchylenia od norm mogą wynikać z temperatury, zdrowotności, poziomu nieśności, formy zadawania paszy i jakości mieszanki. Na egzaminie jednak liczy się znajomość wartości normatywnej przypisanej do wskazanej masy ciała oraz uważne czytanie słowa "maksymalne".
