W resuscytacji krążeniowo-oddechowej u dorosłych jednym z kluczowych elementów jakości RKO jest tempo ucisków klatki piersiowej. Zakres 100–120 ucisków na minutę jest zalecany, ponieważ pomaga wytworzyć wystarczające ciśnienie i przepływ krwi do narządów, a jednocześnie pozwala zachować warunki do prawidłowej mechaniki ucisku.
Odpowiedź "100-120 ucisków na minutę" jest prawidłowa: przy takim rytmie łatwiej utrzymać ciągłość ucisków, właściwy czas ucisku i rozluźnienia oraz ograniczyć przerwy, które są szczególnie niekorzystne (spadek ciśnienia perfuzyjnego i konieczność ponownego "budowania" przepływu po wznowieniu).
Dlaczego pozostałe zakresy są niewłaściwe?
- "60-80 ucisków na minutę" – tempo zbyt wolne. Nawet jeśli uciski są głębokie, zbyt mała liczba ucisków w czasie daje zbyt niski "łączny efekt" pompowania krwi.
- "80-100 ucisków na minutę" – to tempo nadal jest zbyt wolne względem zaleceń i w praktyce często prowadzi do "zwalniania" pracy, szczególnie gdy ratownik się męczy.
- "120-140 ucisków na minutę" – tempo za szybkie. Przy bardzo szybkim rytmie łatwo skraca się faza rozluźnienia i pogarsza pełny powrót klatki piersiowej, co obniża napełnianie serca oraz jakość kolejnych ucisków. Rośnie też ryzyko spadku głębokości ucisków.
Wskazówka praktyczna: utrzymanie właściwego tempa ułatwia metronom w AED lub aplikacji szkoleniowej. W pracy opiekuna medycznego ważne jest także regularne zmienianie osoby uciskającej (gdy jest to możliwe), aby utrzymać stałą jakość RKO.