KWALIFIKACJA ELE2 - STYCZEŃ 2017

PYTANIE NR 23.
Jakie jest przeznaczenie narzędzia przedstawionego na rysunku?
Ilustracja przedstawia narzędzie ręczne, które jest używane do odizolowywania końcówek żył przewodów.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowe przeznaczenie narzędzia widocznego na rysunku to zdejmowanie izolacji z końcówki żyły, aby przygotować przewód do zacisku lub dalszego zarobienia. Zaprasowywanie końcówek wymaga zaciskarki, a zdejmowanie powłoki dotyczy kabla (zewnętrznej osłony), nie pojedynczej żyły.

Pełne wyjaśnienie:

Narzędzie pokazane na rysunku (typowo szczypce/ściągacz izolacji) służy do odizolowywania końcówek żył przewodów, czyli do kontrolowanego usunięcia warstwy izolacji na określonej długości, bez uszkadzania metalowego przewodnika. W praktyce elektryka jest to etap przygotowania przewodu do wprowadzenia w zacisk śrubowy lub sprężynowy, do wykonania połączenia w puszce albo do nałożenia tulejki/końcówki.

Dlaczego poprawna jest odpowiedź "Odizolowywanie końcówek żył przewodów"?
Takie narzędzia mają szczęki lub gniazda dopasowane do średnicy/przekroju izolowanego przewodu. Ich zadaniem jest nacięcie i ściągnięcie izolacji w sposób powtarzalny, co ogranicza ryzyko nadcięcia żyły (osłabienia przewodu) i poprawia jakość połączenia.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "Zaprasowywanie końcówek oczkowych" – do tego służy zaciskarka (praska) do końcówek, często z matrycami i oznaczeniami przekrojów. Funkcja zaprasowywania polega na trwałym zaciśnięciu metalowej końcówki na żyle, a nie na zdejmowaniu izolacji.
  • "Zaginanie oczek na przewodzie" – formowanie oczek (np. do zacisku śrubowego) wykonuje się innymi narzędziami i techniką; nie jest to typowa funkcja ściągacza izolacji.
  • "Zdejmowanie powłoki z przewodów wielożyłowych" – powłoka to zewnętrzna osłona kabla, usuwana zwykle narzędziami do zdejmowania powłok (noże do kabli, specjalne ściągacze do płaszcza). Odizolowanie końcówki żyły dotyczy pojedynczego przewodu/żyły, a nie całego płaszcza kabla.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy na ilustracji widzisz narzędzie o funkcji "ściągania", zastanów się, czy pracuje ono na izolacji żyły (pojedynczy przewód) czy na powłoce kabla (zewnętrzny płaszcz). To najczęstsze źródło pomyłek w zadaniach jednokrotnego wyboru.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Odizolowywanie to usunięcie fragmentu izolacji z końcówki żyły, aby odsłonić metalowy przewodnik do podłączenia w zacisku lub do zarobienia końcówką. Celem jest odsłonięcie przewodnika bez jego nacinania, bo uszkodzona żyła ma gorszą wytrzymałość i gorszy styk.
Ściągacz izolacji ma elementy tnąco-ściągające dobrane do średnicy izolacji i służy do jej zdjęcia. Zaciskarka ma matryce do zaprasowania metalowej końcówki na żyle (np. tulejki, oczka). W pytaniach egzaminacyjnych zwracaj uwagę, czy narzędzie ma gniazda/matryce do zaciskania.
Nożem łatwo nadciąć lub częściowo przeciąć żyłę, zwłaszcza linkę. To osłabia przewód i zwiększa ryzyko grzania się połączenia lub zerwania przy zginaniu. Ściągacz izolacji daje powtarzalną długość odizolowania i ogranicza uszkodzenia przewodnika, co poprawia bezpieczeństwo i trwałość instalacji.
Zbyt długie odizolowanie może spowodować wystawanie gołego przewodnika poza zacisk, co zwiększa ryzyko zwarcia i porażenia. Może też pogorszyć estetykę i utrudnić ułożenie przewodów w puszce. Na egzaminie wybieraj odpowiedź wskazującą przygotowanie końcówki do zacisku, a nie "maksymalne" zdejmowanie izolacji.
Powłoka (płaszcz) to zewnętrzna osłona całego kabla, pod którą znajdują się izolowane żyły. Zdejmowanie powłoki to inna operacja niż odizolowywanie pojedynczej żyły. Do powłoki często używa się noży do kabli lub specjalnych narzędzi do płaszcza, aby nie uszkodzić izolacji żył wewnętrznych.
Zdejmowanie powłoki wykonuje się, gdy trzeba "otworzyć" kabel wielożyłowy przed rozdzieleniem żył, np. w rozdzielnicy lub puszce. Odizolowanie dotyczy już pojedynczej żyły na końcu przewodu, aby przygotować ją do podłączenia. To dwa kolejne etapy pracy przy kablu.
Najczęstsze błędy to: nacięcie żyły, odizolowanie zbyt krótkie (słaby styk w zacisku), odizolowanie zbyt długie (goły przewodnik na zewnątrz), oraz dobranie złego gniazda/przekroju w narzędziu. Na egzaminie porównuj, czy odpowiedzi dotyczą izolacji żyły czy powłoki kabla.
Tak, zanim nałożysz tulejkę (lub inną końcówkę), musisz odsłonić przewodnik na długości odpowiadającej tulejce. Dopiero potem wykonuje się zaprasowanie odpowiednią zaciskarką. W pytaniach testowych "odizolowanie" i "zaprasowanie" to różne czynności wykonywane różnymi narzędziami.
Dobór zależy od przekroju i budowy żyły (drut czy linka) oraz rodzaju izolacji. Ściągacz powinien mieć zakres pracy pasujący do przewodu, aby nie ścinać przewodnika. W praktyce warto sprawdzić, czy narzędzie jest samonastawne lub czy ma oznaczenia przekrojów; to ogranicza pomyłki.
Najpierw nazwij w myślach czynność: odizolowanie, zdjęcie powłoki, zaprasowanie, cięcie. Potem dopasuj ją do narzędzia z ilustracji, szukając elementów roboczych (szczęki, matryce, ostrze). Unikaj odpowiedzi "na skojarzenie" typu: każde szczypce = zaciskarka.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 68% zdających egzamin. średnie

Według specjalistów z branży: "Prawidłowe przeznaczenie narzędzia widocznego na rysunku to zdejmowanie izolacji z końcówki żyły, aby przygotować przewód do zacisku lub dalszego zarobienia."

Materiały:

  • Instrukcje obsługi i karty katalogowe ściągaczy izolacji (różne typy: ręczne, samonastawne)
  • Podręczniki i repetytoria do kwalifikacji elektrycznych z działu: narzędzia i osprzęt instalacyjny
  • Materiały BHP dotyczące bezpiecznego posługiwania się narzędziami ręcznymi przy pracach elektrycznych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego