Omdlenie to zwykle krótkotrwała, samoistnie ustępująca utrata przytomności wynikająca z przejściowego spadku przepływu krwi przez mózg. Najważniejszym celem pierwszej pomocy jest szybkie przywrócenie perfuzji mózgu i zapobieżenie urazowi podczas upadku.
Dlatego prawidłowym postępowaniem jest ułożenie poszkodowanego na plecach i uniesienie nóg. Taka pozycja (często opisywana jako dwu-/czterokończynowa) zwiększa powrót krwi żylnej do serca, co może przyspieszyć odzyskanie przytomności. Dodatkowo warto rozluźnić ciasne elementy garderoby i zapewnić dopływ świeżego powietrza.
Odpowiedź "Ułożenie poszkodowanego w pozycji Trendelenburga." jest nieprawidłowa, ponieważ współczesne standardy pierwszej pomocy nie rekomendują tej pozycji jako rutynowego postępowania w omdleniu (głowa niżej niż nogi nie jest konieczna i bywa niekorzystna).
Odpowiedź "Podanie poszkodowanemu wody do picia." jest nieprawidłowa, bo u osoby po omdleniu świadomość może być jeszcze obniżona, a podanie płynu grozi zachłyśnięciem. Do picia można zachęcać dopiero po pełnym powrocie przytomności i ocenie, że połykanie jest bezpieczne.
Odpowiedź "Rozpoczęcie resuscytacji krążeniowo-oddechowej, jeśli poszkodowany oddycha prawidłowo." jest nieprawidłowa, ponieważ wskazaniem do RKO jest brak prawidłowego oddechu (i podejrzenie NZK), a nie samo omdlenie. Jeśli osoba nie odzyskuje przytomności lub sytuacja jest niejasna, trzeba ocenić oddech, wezwać pomoc (112) i rozważyć dalsze kroki, w tym pozycję bezpieczną u nieprzytomnego oddychającego, gdy utrata przytomności się przedłuża lub istnieje ryzyko wymiotów.
W praktyce gabinetu stomatologicznego kluczowe jest szybkie rozpoznanie: omdlenie vs. zatrzymanie krążenia. W omdleniu najczęściej występuje zachowany oddech, a właściwe ułożenie na plecach z uniesionymi nogami bywa wystarczające do poprawy stanu pacjenta.
