KWALIFIKACJA BUD14 - CZERWIEC 2014

PYTANIE NR 24.
Jakie jest, zgodnie z danymi zawartymi w tablicy 0121, zapotrzebowanie na materiały do wykonania 20 m2 ścianki działowej o grubości 12 cm, z płytek z betonu komórkowego, o wymiarach 49 x 24 x 12 cm?
Ilustracja przedstawia tabelę związaną z egzaminem zawodowym dla technika budownictwa, kwalifikacja B33.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź wynika z normatywu z tablicy 0121 dla ścianki działowej z płytek betonu komórkowego gr. 12 cm. Dla powierzchni 20 m² przyjmuje się określoną liczbę elementów (szt.) oraz zużycie zaprawy w m³. Błędne opcje zmieniają albo liczbę płytek, albo objętość zaprawy, niezgodnie z tablicą.

Pełne wyjaśnienie:

W tego typu zadaniu sprawdza się umiejętność zestawienia materiałów (płytki/bloczki oraz zaprawa) na podstawie tablic normatywnych. Treść wskazuje, że należy skorzystać z "tablicy 0121" i odczytać z niej zapotrzebowanie materiałów dla ścianki działowej:

  • o powierzchni 20 m²,
  • o grubości 12 cm,
  • z płytek z betonu komórkowego o wymiarach 49 × 24 × 12 cm.

Odpowiedź "Płytki betonowe - 164 szt., zaprawa - 0,20 m3" jest poprawna, ponieważ odpowiada wartościom przypisanym w tablicy do wskazanego rodzaju ścianki i jej grubości oraz do zadanej powierzchni 20 m².

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • "Płytki betonowe - 362 szt., zaprawa - 0,20 m3" zawyża liczbę elementów. Taki wynik zwykle wynika z błędu w przeliczeniu (np. przyjęcia innego formatu elementu, pomylenia powierzchni jednostkowej albo zastosowania normy dla innej technologii).
  • "Płytki betonowe - 164 szt., zaprawa - 0,10 m3" zaniża zużycie zaprawy. To częsty skutek błędu jednostek lub przyjęcia normy "na inną grubość/rodzaj zaprawy" niż wskazuje tablica.
  • "Płytki betonowe - 362 szt., zaprawa - 0,10 m3" łączy dwa błędy jednocześnie: nieprawidłową liczbę płytek i nieprawidłową objętość zaprawy.

Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach opartych o tablice norm zawsze najpierw identyfikuj właściwy wiersz (technologia + grubość), potem sprawdź, czy wartości są podane na 1 m² czy na całość obmiaru, a dopiero na końcu przelicz na 20 m². To ogranicza typowe pomyłki "na jednostkę" vs "na całość".

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To ilość materiałów potrzebnych do wykonania robót o danym obmiarze, zwykle wg norm (np. sztuki elementów i m³ zaprawy). W zadaniach egzaminacyjnych wynik wynika z tablic normatywnych: najpierw odczytujesz normę, potem przeliczasz ją na podaną powierzchnię lub objętość.
Najczęściej korzysta się z normy z tablic (np. szt./m²). Gdy trzeba liczyć samodzielnie, oblicza się pole jednej płytki (0,49 m × 0,24 m) i dzieli 1 m² przez to pole, a następnie mnoży przez liczbę m² ścianki. W praktyce uwzględnia się też spoiny i straty.
W kosztorysowaniu i normowaniu robót murowych zużycie zaprawy bywa podawane objętościowo (m³), bo odnosi się do kubatury spoin i technologii wykonania. Masa (kg) zależy od gęstości konkretnej zaprawy i jej składu, dlatego tablice często operują m³ jako bardziej uniwersalną jednostką.
Najczęstsze pomyłki to: użycie normy dla innej grubości ścianki, pomylenie wartości "na 1 m²" z wartością dla całego obmiaru, błędne przeliczenie powierzchni elementu (cm zamiast m) oraz nieuwzględnienie, że tablica zakłada spoiny i typowe straty materiałowe.
Trzeba sprawdzić nagłówek tablicy oraz jednostkę obmiaru podaną przy pozycji (np. "1 m²"). W wielu zestawieniach jest też kolumna z jednostką miary. Jeśli nie ma tego wprost, należy zachować ostrożność, bo błędne założenie skali (1/10/100) daje wyniki różniące się wielokrotnie.
Zależy od przyjętych zasad obmiaru w danym zadaniu i normach. W praktyce kosztorysowej często odejmuje się większe otwory, ale małe bruzdy czy wnęki mogą być pomijane. Na egzaminie kluczowe jest stosowanie zasad podanych w poleceniu lub wynikających z użytej tablicy/normy.
W praktyce mogą dojść m.in. elementy zbrojenia w spoinach, łączniki do ścian, nadproża, środki gruntujące lub taśmy akustyczne pod ścianą. Jednak w zadaniach opartych o tablice często pyta się tylko o materiały ujęte w normie dla danej pozycji (np. elementy i zaprawa).
Takie rozbieżności zwykle odpowiadają różnym założeniom: innemu formatowi elementu, innej grubości/technologii albo błędnemu przeliczeniu pola płytki (np. potraktowanie wymiarów w cm jak w m). W zadaniu egzaminacyjnym właściwy wynik musi być zgodny z podaną tablicą norm.
Można oszacować: pole jednej płytki to ok. 0,49 × 0,24 ≈ 0,12 m², więc na 1 m² wychodzi ok. 8–9 sztuk, a na 20 m² ok. 160–180 sztuk. To kontrola orientacyjna; tablica może uwzględniać spoiny i odpady, ale wynik rzędu 160 szt. wygląda bardziej wiarygodnie niż kilkaset.
Ćwicz trzy rzeczy: czytanie nagłówków tablic (jednostka obmiaru), dobór właściwej pozycji (rodzaj robót, grubość, materiał) oraz przeliczenia na podany obmiar. Pomaga robienie krótkiej kontroli sensowności wyniku (rzędy wielkości szt. i m³).
info

Około 29% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. bardzo trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że błędne opcje zmieniają albo liczbę płytek, albo objętość zaprawy, niezgodnie z tablicą.

Materiały:

  • Podręczniki do kosztorysowania i normowania robót budowlanych (dział: roboty murowe/ścianki działowe)
  • Materiały szkoleniowe dotyczące korzystania z KNR i tablic normatywnych w budownictwie
  • Katalogi/wytyczne producentów betonu komórkowego (zużycie na m², zalecenia wykonawcze)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego