Podczas spawania dłonie są narażone przede wszystkim na oddziaływanie ciepła (promieniowanie i kontakt z nagrzanymi detalami), odpryski stopionego metalu oraz mechaniczne otarcia przy manipulowaniu elementami i uchwytami. Z tego powodu w praktyce zawodowej stosuje się rękawice skórzane, które są materiałowo i konstrukcyjnie lepiej przystosowane do takich zagrożeń: mają większą odporność na żarzenie, nie przepalają się tak łatwo jak tkaniny i stanowią barierę przed iskrami oraz kroplami metalu.
Odpowiedź "Skórzane." jest właściwa jako ogólna zasada doboru ŚOI dla spawacza, bo wskazuje na rękawice o typowo wymaganej odporności termicznej i trwałości. W praktyce przemysłowej dobór rękawic powinien dodatkowo uwzględniać: metodę spawania, pozycję spawania, czas ekspozycji na ciepło, potrzebną zręczność oraz zgodność z odpowiednimi normami dla rękawic ochronnych.
- "Bawełniane." – zwykle zapewniają zbyt małą ochronę przed żarem i odpryskami; mogą się szybko przypalić i nie zabezpieczają skutecznie przed krótkotrwałym kontaktem z gorącym elementem.
- "Gumowe." – są kojarzone z ochroną przed wilgocią lub niektórymi chemikaliami, ale w pracy spawalniczej wysoka temperatura i iskry mogą je uszkadzać; nie są typowym rozwiązaniem dla zagrożeń termicznych od łuku i odprysków.
- "Drelichowe." – to materiał odzieżowy, który może występować w ubraniach roboczych, jednak jako rękawice nie jest standardowym wyborem do spawania, bo priorytetem jest odporność na żar i odpryski, a nie sama "grubość" tkaniny.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy spawacza i rękawic, myśl o ochronie termicznej i przed odpryskami. Materiał "skóra" jest najczęściej kojarzony z rękawicami spawalniczymi, natomiast tkaniny lekkie i guma zwykle nie spełniają tych wymagań w takim zakresie.
