W kalkulacji kosztu wytworzenia partii najpierw ustala się koszty bezpośrednie, czyli takie, które można wprost przypisać do danej partii wyrobu. W treści zadania są to koszty materiałów oraz pracy (robocizny).
Krok 1: koszty bezpośrednie
Materiały: 15 000 zł
Praca: 20 000 zł
Razem koszty bezpośrednie: 15 000 + 20 000 = 35 000 zł
Krok 2: koszty ogólnozakładowe
Podano wskaźnik 20% kosztów bezpośrednich, więc podstawą naliczenia jest 35 000 zł.
20% × 35 000 zł = 0,20 × 35 000 zł = 7 000 zł
Krok 3: koszt przed rozliczeniem odpadów
35 000 zł + 7 000 zł = 42 000 zł
Krok 4: wpływ sprzedaży odpadów (złomu)
Odpady produkcyjne wyceniono na 800 zł i sprzedano jako złom. W typowej logice zadań egzaminacyjnych przyjmuje się, że sprzedaż złomu jest odzyskiem wartości, który pomniejsza koszt wytworzenia partii (bo część poniesionych nakładów została skompensowana wpływem ze sprzedaży).
Zatem: 42 000 zł − 800 zł = 41 200 zł.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Wyniki wyższe od 41 200 zł zwykle biorą się z błędu znaku: doliczenia 800 zł zamiast odjęcia lub z naliczenia narzutu 20% od niewłaściwej podstawy.
- Wyniki niższe (gdyby występowały) wynikałyby z pominięcia kosztów ogólnozakładowych albo z błędnego policzenia 20%.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu pojawia się informacja o sprzedaży odpadów/złomu, najpierw policz pełny koszt (bezpośrednie + narzut), a dopiero potem odejmij wartość odzysku. Zawsze sprawdź, od jakiej bazy liczony jest procent.
