U dziko żyjących pszczołowatych (Apoidea) występują dwie główne metody rozmnażania:
- Rozmnażanie płciowe (seksualne) – dochodzi do zapłodnienia jaja przez plemnik. W typowym dla błonkówek systemie haplodiploidalnym zapłodnione jaja rozwijają się w osobniki diploidalne, czyli najczęściej samice (u pszczół społecznych: robotnice i matki).
- Rozmnażanie bezpłciowe (aseksualne) – u wielu błonkówek ma postać partenogenezy, szczególnie arrenotokii. Oznacza to, że z niezapłodnionych jaj mogą rozwijać się haploidalne samce (u pszczół: trutnie).
Dlatego odpowiedź "rozmnażanie seksualne i aseksualne" jest poprawna: obejmuje zarówno klasyczny rozród płciowy, jak i bezpłciowy mechanizm wytwarzania potomstwa (partenogeneza) znany u pszczołowatych.
Dlaczego pozostałe opcje są błędne?
- Wegetatywne i generatywne – to terminologia używana głównie w botanice (rozmnażanie roślin).
- Przez podział i przez sadzonki – "podział" dotyczy m.in. organizmów jednokomórkowych, a "sadzonki" są typowe dla roślin.
- Przez nasiona i przez cebulki – to wyłącznie sposoby rozmnażania roślin, nie owadów.
W przygotowaniu do egzaminu warto kojarzyć: zapłodnione jajo → samica (diploidalna), a niezapłodnione jajo → samiec (haploidalny). To prosty schemat, który często pojawia się w zadaniach o biologii pszczół.
