Tekst na ścieżce (tekst na krzywej) to narzędzie typograficzne, które pozwala umieścić napis wzdłuż linii prostej, okręgu, łuku lub dowolnej ścieżki wektorowej. W praktyce projektowej jego główną wartością jest kontrola nad kompozycją: tekst może podążać za kształtem grafiki, ramy, ornamentu albo konturu obiektu, co ułatwia spójne połączenie typografii z formą.
Odpowiedź "Umożliwia lepsze dopasowanie tekstu do designu" jest poprawna, bo opisuje najbardziej typowy cel użycia tej funkcji: dopasowanie napisu do kształtu i rytmu projektu (np. okrągły napis w znaku, tekst wzdłuż fali na plakacie, opis trasy na mapie).
Pozostałe propozycje nie są główną, pewną korzyścią tej techniki:
- "Zwiększa czytelność tekstu" – tekst na łuku bywa czytelny, ale bywa też mniej czytelny (zwłaszcza przy małych stopniach pisma, mocnych krzywiznach i długich łukach). Czytelność zależy od wielu czynników (krój, kontrast, odstępy, promień krzywizny), więc nie można tego uznać za stałą, główną korzyść.
- "Zmniejsza rozmiar pliku projektu" – zastosowanie tekstu na ścieżce nie jest metodą kompresji; rozmiar pliku zależy raczej od obrazów, efektów, osadzonych fontów i sposobu zapisu.
- "Ułatwia edycję tekstu" – edycja może być wygodna, ale często jest nawet bardziej wymagająca (kontrola punktów startu/końca, kierunku tekstu, odwrócenia na ścieżce). To nie jest uniwersalna przewaga, tylko cecha narzędzia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "korzyści" w projekcie graficznym, szukaj odpowiedzi opisującej efekt kompozycyjny i dopasowanie do formy, a nie parametr techniczny (np. rozmiar pliku) lub cechę zależną od wielu warunków (np. czytelność).
