Rezerwa na odroczony podatek dochodowy powstaje, gdy występują dodatnie różnice przejściowe między wynikiem księgowym a podatkowym (np. inne tempo amortyzacji dla celów bilansowych i podatkowych). Taka rezerwa jest zobowiązaniem wykazywanym w pasywach bilansu.
Kluczowe dla pytania jest jednak to, jak powstanie rezerwy jest ujmowane w rachunku wyników. W praktyce księgowej utworzenie (zwiększenie stanu) rezerwy na podatek odroczony księguje się zapisem: Wn koszty z tytułu podatku odroczonego (konto wynikowe) oraz Ma rezerwa na odroczony podatek (konto bilansowe – pasywa). Obciążenie konta kosztowego po stronie Wn oznacza wzrost kosztów w RZiS, a to zmniejsza wynik finansowy za dany okres.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Zwiększa się wynik finansowy firmy" – byłoby to typowe raczej dla sytuacji ujęcia przychodu/zmniejszenia kosztu. Utworzenie rezerwy jest kosztem, więc działa odwrotnie.
- "Nie ma wpływu na wynik finansowy firmy" – to częsty błąd wynikający z patrzenia wyłącznie na bilans. Mimo że rezerwa jest pasywem, jej utworzenie przechodzi przez rachunek zysków i strat jako koszt.
- "Zależy od decyzji zarządu firmy" – w rachunkowości utworzenie rezerwy na podatek odroczony wynika z przesłanek (różnic przejściowych) i zasad ujmowania podatku odroczonego, a nie z dowolnej decyzji. Zarząd nie "wybiera", czy koszt ma obciążyć wynik, gdy przesłanki występują.
Wniosek: samo utworzenie rezerwy na odroczony podatek dochodowy, jako koszt w RZiS, obniża wynik finansowy jednostki.