KWALIFIKACJA BUD9 - STYCZEŃ 2019

W opisie na przewodzie kluczowe są trzy elementy: PN-EN 1057, Cu oraz R220.

• Cu to jednoznaczne oznaczenie miedzi. Już sam ten skrót pozwala odróżnić rurę miedzianą od stalowej oraz od tworzyw sztucznych.
• PN-EN 1057 odnosi się do wyrobu z miedzi (rury miedziane stosowane w instalacjach, w tym wodociągowych). Dzięki temu wiadomo, że nie jest to np. rura PP/PE, które mają inne systemy oznaczeń i inne normy wyrobów.
• 22x1 oznacza wymiar rury: średnicę zewnętrzną 22 mm oraz grubość ścianki 1 mm. Ten zapis opisuje geometrię, ale nie przesądza o materiale.
• R220 informuje o stanie dostawy/temperze – jest to stan miękki (wyżarzony). W praktyce przekłada się to m.in. na większą podatność na gięcie i typowe zastosowania w instalacjach.

Dlatego poprawna odpowiedź to: miedzianych w stanie miękkim.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

• Stalowych ze szwem – stal zwykle oznacza się innymi symbolami materiałowymi (nie Cu), a opis nie wskazuje na stal.
• Polipropylenowych – dla PP spotyka się oznaczenia typu PP/PP-R i informacje o klasie/typie, a nie symbol Cu ani typowy zapis tempery R220.
• Polietylenowych z wkładką aluminiową – rury wielowarstwowe (np. PE-AL-PE) mają oznaczenia warstw, często także SDR/klasy, a nie PN-EN 1057 i Cu.

Na egzaminie warto ćwiczyć odczyt od lewej do prawej: najpierw materiał (Cu), potem wymiar, a na końcu stan dostawy (R220). To minimalizuje ryzyko pomylenia rur o podobnych średnicach, ale z różnych materiałów.