W podstawowych zabiegach resuscytacyjnych (BLS) kluczowe jest utrzymanie możliwie ciągłych uciśnięć klatki piersiowej, ponieważ to one wytwarzają minimalny przepływ krwi niezbędny do dotlenienia mózgu i serca. Dlatego w RKO u osoby dorosłej przyjmuje się standardową sekwencję 30 uciśnięć klatki piersiowej i 2 oddechy ratownicze, czyli stosunek 30:2. Taka proporcja ogranicza liczbę przerw w uciśnięciach, a jednocześnie pozwala okresowo podać oddechy.
Odpowiedź "2 oddechy i 30 uciśnięć mostka" wskazuje właśnie na proporcję 30:2 (choć w praktyce wykonuje się najpierw serię uciśnięć, a następnie oddechy). Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, bo zaniżają liczbę uciśnięć (np. "2 oddechy i 10 uciśnięć mostka") albo wprowadzają nietypowe, mylące schematy ("1 oddech i 5 uciśnięć mostka", "1 oddech i 10 uciśnięć mostka"). Takie proporcje zwiększałyby liczbę przerw i obniżały skuteczność krążeniową RKO.
W praktyce, poza samą proporcją, ważne są też podstawowe elementy jakości RKO:
- rozpoznanie braku prawidłowego oddechu i szybkie wezwanie pomocy,
- uciski klatki piersiowej na środku klatki, z minimalnymi przerwami,
- jeśli ratownik nie chce lub nie może wykonywać oddechów, dopuszcza się RKO wyłącznie uciśnięciami (ciągłe uciśnięcia),
- jak najszybsze użycie AED, jeśli jest dostępne.
Na egzaminie zwracaj uwagę, czy pytanie dotyczy osoby dorosłej oraz czy mowa o podstawowym algorytmie BLS. W takich pytaniach najczęściej poszukiwana jest proporcja 30:2.
