W środowisku szpitalnym czynniki biologiczne (np. bakterie i wirusy) są typowym zagrożeniem zawodowym, ponieważ personel ma częsty kontakt z pacjentami, materiałem zakaźnym i powierzchniami potencjalnie skażonymi. W ocenie ryzyka kluczowe jest wskazanie działań, które realnie zmniejszają ekspozycję na patogeny podczas wykonywania zadań.
Odpowiedź "Zastosowanie środków ochrony indywidualnej, takich jak maski i rękawice jednorazowe." jest poprawna, bo ŚOI stanowią barierę między pracownikiem a czynnikiem biologicznym. Rękawice ograniczają kontakt skóry z materiałem potencjalnie zakaźnym, a maski (dobrane do zagrożenia i procedury) zmniejszają ryzyko wniknięcia patogenu drogą oddechową. To działanie jest także łatwe do wdrożenia natychmiast po wykryciu ryzyka (zapewnienie dostępności i stosowania).
Pozostałe propozycje nie są pierwszoplanowymi metodami ograniczania narażenia:
- "Wprowadzenie dodatkowych przerw w ciągu dnia pracy." – przerwy mogą wspierać regenerację, ale nie stanowią bariery przeciw zakażeniu i nie eliminują kontaktu z patogenem podczas procedur.
- "Przeszkolenie personelu z zakresu pierwszej pomocy." – pierwsza pomoc dotyczy reagowania na urazy lub nagłe zdarzenia, a nie kontroli ekspozycji biologicznej. Może być ważna w organizacji bezpieczeństwa, lecz nie jest działaniem priorytetowym wobec ryzyka zakażenia.
- "Przesunięcie personelu do innej jednostki szpitala." – przeniesienie może zmienić profil narażenia, ale w szpitalu ryzyko biologiczne występuje szeroko. To działanie organizacyjne bywa trudne, nie zawsze możliwe i nie rozwiązuje przyczyny narażenia na danym stanowisku.
W praktyce technik BHP powinien dążyć do takiego doboru środków profilaktycznych, aby były one adekwatne do źródła zagrożenia, drogi przenoszenia oraz rodzaju wykonywanych czynności. Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: jeśli pytanie dotyczy narażenia na patogeny w trakcie pracy, najbardziej "bezpośrednie" działania to te, które tworzą barierę lub ograniczają kontakt z czynnikiem.
