W logistyce wybór środka transportu powinien wynikać z wymagań ładunku. Dla produktów szklanych typowe ryzyka to: pęknięcia od drgań i uderzeń, zgniecenia od niewłaściwego piętrowania, przesunięcia ładunku przy hamowaniu oraz uszkodzenia podczas przeładunków. Dlatego odpowiedź "Bezpieczeństwo ładunku" jest właściwa: to kryterium bezpośrednio ogranicza straty materialne, reklamacje i koszty obsługi szkód.
"Szybkość dostawy" bywa istotna przy towarach szybko psujących się lub przy bardzo restrykcyjnych terminach, ale sama szybkość nie gwarantuje, że szkło dotrze w stanie nienaruszonym. Zbyt szybka realizacja może wręcz zwiększać ryzyko (pośpiech w załadunku, mniej kontroli mocowania).
"Koszt transportu" jest ważnym kryterium ekonomicznym, jednak przy ładunku kruchym zbyt agresywna optymalizacja kosztowa może skutkować doborem gorszego środka/standardu przewozu (np. więcej przeładunków, słabsze zabezpieczenia), co finalnie podniesie koszt całkowity przez szkody i zwroty.
"Dostępność środka transportu" to raczej warunek organizacyjny (czy da się wykonać przewóz w danym terminie), a nie kryterium nadrzędne jakości przewozu. Jeśli dostępny środek nie zapewnia bezpiecznego przewozu szkła, należy szukać innego rozwiązania (inny typ pojazdu, inny przewoźnik, inna technologia zabezpieczenia).
W praktyce decyzja dla szkła zwykle obejmuje: dobór opakowania i przekładek, ograniczenie liczby przeładunków, dobór pojazdu o lepszej amortyzacji, odpowiednie rozmieszczenie i mocowanie ładunku oraz wymagania dla kierowcy/przewoźnika dotyczące sposobu jazdy i obsługi ładunku.
