Po sesji masażu technik masażysta jest ważnym źródłem obserwacji klinicznych, ponieważ to on bezpośrednio widzi i słyszy reakcję pacjenta na bodźce manualne. Z tego powodu zespołowi wielodyscyplinarnemu należy przekazać przede wszystkim informacje o reakcji pacjenta na masaż i ewentualnych zmianach w jego stanie (zarówno korzystnych, jak i niepożądanych).
Do takich informacji mogą należeć m.in.: tolerancja ucisku i intensywności, pojawienie się lub nasilenie bólu, nietypowe objawy (np. zawroty głowy, nudności), zmiana napięcia mięśniowego wyczuwalna palpacyjnie, reakcje skórne, a także subiektywne odczucia pacjenta wtedy, gdy wskazują na zmianę stanu (np. ból o nowym charakterze). Taki przekaz wspiera bezpieczeństwo, ciągłość opieki i dopasowanie dalszych działań terapeutycznych.
Odpowiedź "Twoje odczucia dotyczące efektywności zastosowanych technik masażu" jest niewłaściwa, bo koncentruje się na interpretacji wykonującego zabieg. W zespole liczą się możliwie obiektywne dane i obserwacje o pacjencie; ocena "efektywności" bez odniesienia do objawów lub funkcji może wprowadzać w błąd.
Odpowiedź "Informacje o swoim samopoczuciu po sesji" nie dotyczy stanu pacjenta i nie stanowi informacji klinicznej dla planu terapii. Wyjątkiem byłyby sytuacje organizacyjne (np. nagła niedyspozycja wpływająca na bezpieczeństwo pracy), ale to nie jest sedno raportu medycznego po zabiegu.
Odpowiedź "Opinie pacjenta na temat komfortu podczas sesji" bywa cenna, jednak sama w sobie jest zbyt wąska. Komfort jest elementem tolerancji, ale zespół potrzebuje pełniejszej informacji o reakcji i zmianach stanu, zwłaszcza gdy pojawiają się objawy niepożądane lub istotna zmiana dolegliwości.
Wskazówka egzaminacyjna: wybieraj odpowiedź, która najlepiej wspiera decyzje kliniczne innych członków zespołu, czyli opisuje co stało się z pacjentem po zabiegu, a nie co sądzi o tym wykonujący masaż.
