W sieci telewizji kablowej (dwukierunkowej) rozróżnia się tor dosyłowy i tor zwrotny. Sygnał telewizyjny jest dostarczany do abonentów torem dosyłowym, a parametry jakości odbioru należy oceniać w miejscu, w którym sygnał jest faktycznie odbierany przez urządzenia abonenta.
Dlaczego poprawne jest "poziom sygnału wizyjnego w gniazdach abonenckich poszczególnych użytkowników"?
Gniazdo abonenckie jest praktycznym punktem pomiarowym na końcu sieci. Pomiar poziomu sygnału w tym miejscu pozwala ocenić, czy abonent otrzymuje sygnał w odpowiednim zakresie oraz czy instalacja (tłumienia, rozgałęzienia, złącza) nie powoduje zbyt dużych strat. W praktyce serwisowej to właśnie pomiary w gnieździe pomagają potwierdzić lub wykluczyć usterkę w lokalu abonenta.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "współczynnik szumów w kanale zwrotnym poszczególnych abonentów" – kanał zwrotny dotyczy transmisji od abonenta w kierunku sieci. Szumy i zakłócenia w tym torze wpływają głównie na jakość usług wymagających wysyłania danych, a nie na jakość odbieranego sygnału TV w torze dosyłowym.
- "poziom sygnału wysyłanego przez stację czołową do abonentów" – pomiar na stacji czołowej nie pokazuje, co dzieje się w całej sieci dystrybucyjnej i instalacji budynkowej/abonenta. Po drodze występują tłumienia i zakłócenia, więc monitoring "u abonenta" wymaga pomiaru w jego punkcie końcowym.
- "współczynnik szumów w sygnale wysyłanym przez stację czołową do abonentów" – nawet jeśli sygnał na wyjściu stacji jest dobrej jakości, degradacja może powstać w sieci (wzmacniacze, rozgałęźniki, kable, złącza). Dlatego dla oceny jakości u konkretnego użytkownika kluczowe są pomiary na końcu toru.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "u abonenta" lub "w punkcie abonenckim", szukaj odpowiedzi wskazujących pomiar w gnieździe/na zakończeniu sieci, a nie w stacji czołowej ani w torze zwrotnym.
