W klasyfikacjach funkcji turystyki funkcja wychowawcza jest łączona z tym, że wyjazdy i wspólne aktywności sprzyjają kształtowaniu postaw, norm oraz umiejętności potrzebnych do funkcjonowania w grupie i w szerszym życiu społecznym. W praktyce oznacza to m.in. uczenie odpowiedzialności, samodzielności, zasad współżycia, komunikacji i współpracy.
Dlatego odpowiedź "przygotowanie do życia w społeczeństwie" najlepiej oddaje sens funkcji wychowawczej: turystyka staje się narzędziem socjalizacji i rozwoju społecznego uczestników, szczególnie w turystyce szkolnej i młodzieżowej.
Pozostałe propozycje nie opisują typowo funkcji wychowawczej:
- "poszukiwanie swoich \"korzeni\"" częściej wiąże się z funkcją poznawczą lub kulturową (poznawanie historii, dziedzictwa, tożsamości), a nie z wychowaniem rozumianym jako przygotowanie do ról społecznych.
- "likwidacja zmęczenia" to klasyczny przykład funkcji wypoczynkowej/rekreacyjnej: chodzi o regenerację sił psychofizycznych, a nie o kształtowanie postaw społecznych.
- "podnoszenie sprawności fizycznej" odnosi się do funkcji zdrowotnej lub sprawnościowej, czyli wpływu aktywności na kondycję, a nie do wychowania społecznego (mimo że sport może mieć walor wychowawczy, w takich klasyfikacjach jest to zwykle wydzielane jako inna funkcja).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawiają się elementy typu socjalizacja, normy, współdziałanie, odpowiedzialność, postawy, to najczęściej mówimy o funkcji wychowawczej. Jeśli pojawia się odpoczynek, zmęczenie, regeneracja – to funkcja rekreacyjna; a jeśli kondycja, zdrowie, sprawność – funkcja zdrowotna/sprawnościowa.
