Przy rozmieszczaniu jednostek ładunkowych w środku transportu obowiązuje podstawowa zasada bezpieczeństwa i stateczności: najcięższe ładunki umieszcza się jak najniżej. Taki układ obniża środek ciężkości całego zestawu (pojazd + ładunek), co zmniejsza ryzyko przechyłu, przewrócenia lub utraty stabilności podczas hamowania, skrętu i jazdy po nierównościach.
Z podanej tabeli wynika, że masy jednostek to: A = 500 kg, D = 400 kg, C = 300 kg, B = 200 kg. Skoro mamy zacząć od najniższego poziomu, układamy je malejąco według masy:
- najniżej: 500 kg (A),
- wyżej: 400 kg (D),
- następnie: 300 kg (C),
- najwyżej: 200 kg (B).
Stąd poprawna kolejność to "A, D, C, B".
Odpowiedź "A, B, C, D" jest błędna, bo po 500 kg umieszcza 200 kg, a dopiero potem 300 kg i 400 kg, czyli lżejsza jednostka znalazłaby się niżej niż cięższe. To podnosi środek ciężkości i pogarsza stateczność stosu.
Odpowiedź "B, C, D, A" jest błędna, ponieważ zaczyna od 200 kg na dole, a najcięższą jednostkę 500 kg umieszcza na górze. Taki układ jest szczególnie niebezpieczny w ruchu.
Odpowiedź "D, C, B, A" również jest błędna: choć 400→300→200 jest malejąco, to na końcu umieszcza 500 kg najwyżej, co najbardziej podnosi środek ciężkości.
W praktyce, oprócz masy, bierze się też pod uwagę odporność na zgniecenie i podatność na uszkodzenia (delikatne zwykle wyżej) oraz zabezpieczenie przed przesunięciem. Jednak w tym zadaniu jedynym kryterium jest masa, więc właściwe jest proste uporządkowanie od największej do najmniejszej.
