Moc w obwodach prądu przemiennego opisuje się zwykle trzema powiązanymi wielkościami: mocą czynną (P), bierną (Q) i pozorną (S). Każda z nich ma inną interpretację fizyczną i inną jednostkę używaną w praktyce pomiarowej.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "var"?
Moc bierna Q jest związana z okresową wymianą energii między źródłem a polem magnetycznym/elektrycznym elementów reaktancyjnych (indukcyjności i pojemności). Energia ta nie jest trwale zamieniana na pracę użyteczną ani ciepło w odbiorniku, lecz "krąży" w obwodzie. W praktyce jednostką tej mocy jest var, nazywana woltoamperem reaktywnym.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "W" to wat – jednostka mocy czynnej P, czyli tej części mocy, która jest zamieniana na pracę i ciepło (np. w rezystorze, grzałce, silniku z obciążeniem). W nie opisuje części "reaktywnej".
- "V" to wolt – jednostka napięcia elektrycznego, czyli innej wielkości fizycznej niż moc. Samo napięcie nie jest jednostką mocy.
- "V·A" (VA) to woltoamper – jednostka mocy pozornej S. Moc pozorna dotyczy łącznego obciążenia źródła (zależnego od wartości skutecznych napięcia i prądu), a nie wyłącznie składowej biernej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się słowo "bierna", automatycznie porównuj je z "pozorną" (VA) i "czynną" (W). Różnica między zapisem "VA" i "var" jest subtelna, ale odnosi się do innego rodzaju mocy.
