W praktyce oceny warunków środowiskowych (także w budynkach inwentarskich) hałas opisuje się najczęściej poprzez poziom dźwięku, którego jednostką jest decybel (dB). Decybel jest skalą logarytmiczną – służy do wygodnego porównywania poziomów dźwięku, ponieważ zakres natężeń spotykanych w środowisku jest bardzo duży.
Odpowiedź "decybel" pasuje do tego, co potocznie nazywa się "natężeniem hałasu", czyli do odczytu z miernika hałasu (sonometru) podawanego w dB.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "herc" (Hz) to jednostka częstotliwości. Częstotliwość mówi, czy dźwięk jest "niski" czy "wysoki" (ton), ale nie opisuje, jak głośny jest hałas.
- "luks" (lx) dotyczy natężenia oświetlenia, czyli ilości światła padającego na powierzchnię. To ważny parametr w chowie (np. rytm dobowy), ale nie ma związku z hałasem.
- "bar" to jednostka ciśnienia (często używana dla ciśnienia w instalacjach). Choć fala dźwiękowa wiąże się ze zmianami ciśnienia, w pomiarach hałasu środowiskowego nie podaje się wyniku w barach.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu widzisz hałas i cztery jednostki, szukaj dB. Hz łączy się z "tonem", lx ze "światłem", a bar z "instalacją/ciśnieniem".
