KWALIFIKACJA EKA7 - CZERWIEC 2018

PYTANIE NR 16.
Jednostka produkcyjna, która sporządza rachunek zysków i strat w wariancie kalkulacyjnym, w końcu okresu sprawozdawczego przeksięguje koszty ogólnego zarządu na konto
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W wariancie kalkulacyjnym koszty są ujmowane według funkcji (m.in. koszty ogólnego zarządu) i na koniec okresu zamyka się je przez przeniesienie na konto ustalające wynik. Dlatego koszty ogólnego zarządu przeksięgowuje się na konto "Wynik finansowy", a nie na konta rozliczeniowe.

Pełne wyjaśnienie:

W rachunku zysków i strat w wariancie kalkulacyjnym koszty prezentuje się według ich funkcji (np. koszt wytworzenia sprzedanych produktów, koszty sprzedaży, koszty ogólnego zarządu). Taki układ wymaga, aby na koniec okresu sprawozdawczego (miesiąca/kwartału/roku – zależnie od przyjętych zasad) doprowadzić konta kosztów do zamknięcia oraz ustalić wynik.

Koszty ogólnego zarządu są kosztami pośrednimi związanymi z funkcjonowaniem jednostki jako całości (zarządzanie, administracja). W systemie ewidencji kosztów w układzie kalkulacyjnym są one gromadzone na właściwym koncie kosztowym, a na koniec okresu przenoszone na konto wyniku, aby nie pozostawały jako saldo kosztów w kolejnym okresie i aby mogły wpłynąć na ustalenie wyniku finansowego.

Dlatego prawidłowe jest przeksięgowanie na konto "Wynik finansowy" – to konto służy do zebrania przychodów i kosztów danego okresu i wyliczenia rezultatu (zysk/strata).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "Rozliczenie kosztów" – konta rozliczeniowe służą do przenoszenia/rozliczania kosztów między układami lub obiektami (np. miejsca powstawania kosztów), ale finalnie koszty okresu powinny trafić do wyniku, nie "pozostać" na rozliczeniach.
  • "Koszty działalności podstawowej" – to inna kategoria kosztów (związana z podstawową działalnością), a pytanie dotyczy konkretnie kosztów ogólnego zarządu i ich zamknięcia na koniec okresu.
  • "Rozliczenie kosztów działalności" – podobnie jak inne konta rozliczeniowe nie jest docelowym kontem zamknięcia kosztów dla ustalenia wyniku; jest raczej etapem technicznym ewidencji.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "na koniec okresu sprawozdawczego przeksięguje koszty…", najczęściej chodzi o zamknięcie kosztów na wynik, a więc konto wynikowe.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Wariant kalkulacyjny prezentuje koszty według funkcji, np. koszt wytworzenia sprzedanych produktów, koszty sprzedaży oraz koszty ogólnego zarządu. Jest typowy dla jednostek produkcyjnych, bo ułatwia powiązanie kosztów z procesem wytworzenia i sprzedaży.
Są to koszty pośrednie związane z kierowaniem i administracją całej jednostki, np. wynagrodzenia zarządu i administracji, utrzymanie biura, obsługa prawna czy koszty ogólne funkcjonowania. Nie da się ich przypisać do jednego produktu lub zlecenia.
Na koniec okresu koszty muszą obciążyć wynik, aby ustalić zysk lub stratę za dany okres. Przeksięgowanie zamyka konto kosztowe (nie przenosi salda na kolejny okres) i zapewnia, że wszystkie koszty okresu są uwzględnione w wyniku.
To wykonanie zapisu księgowego, który przenosi zgromadzone koszty z kont kosztowych na konto, na którym ustala się wynik. Celem jest zamknięcie kont kosztów i przygotowanie danych do sprawozdawczości oraz rozliczeń okresowych.
Zwykle nie jest to konto docelowe zamknięcia kosztów okresu. Konta rozliczeniowe pomagają technicznie przenosić koszty między układami lub obiektami kosztów, ale końcowo koszty okresu powinny trafić do konta, które służy do ustalenia wyniku finansowego.
Patrz na funkcję konta: konto wynikowe służy do zebrania przychodów i kosztów oraz ustalenia zysku/straty. Konto rozliczeniowe jest zwykle etapem pośrednim (transfer, podział, rozliczenie). Gdy w treści jest "na koniec okresu", często chodzi o zamknięcie na wynik.
Najczęstsze błędy to wybór konta "rozliczeniowego" zamiast wynikowego, mylenie układu kalkulacyjnego z rodzajowym oraz mechaniczne kojarzenie nazw bez analizy celu operacji. Pomaga pytanie kontrolne: "Czy to zamyka koszty okresu i wpływa na wynik?"
Wybór zależy od przyjętej polityki rachunkowości i potrzeb informacyjnych. Wariant kalkulacyjny bywa korzystny, gdy jednostka chce analizować koszty według funkcji (produkcja, sprzedaż, zarząd). Wariant porównawczy eksponuje koszty według rodzajów (materiały, płace itd.).
Konto "Wynik finansowy" służy do ustalenia rezultatu działalności za okres poprzez zebranie odpowiednich przeksięgowań przychodów i kosztów. Saldo końcowe informuje o zysku lub stracie, które następnie podlegają rozliczeniu zgodnie z zasadami jednostki.
Twórz krótkie schematy: koszty funkcjonalne → zamknięcie → wynik. Ćwicz na kilku przykładach (produkcja, sprzedaż, zarząd) i zawsze dopisuj cel operacji: "ustalenie wyniku". Pomaga też rozwiązywanie arkuszy z dekretacją krok po kroku.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 41% zdających egzamin. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że w wariancie kalkulacyjnym koszty są ujmowane według funkcji (m.in. koszty ogólnego zarządu) i na koniec okresu zamyka się je przez przeniesienie na konto ustalające wynik.

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne do kwalifikacji EKA.7 dotyczące ewidencji i rozliczania kosztów
  • Ćwiczenia z dekretacji i przeksięgowań na koniec okresu (schematy księgowań)
  • Przykładowy zakładowy plan kont dla jednostki produkcyjnej (z opisem funkcji kont)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego