Jednostka rejestrowa gruntów jest pojęciem porządkującym dane katastralne: grupuje działki ewidencyjne w sposób zgodny z podziałem ewidencyjnym (obręb) oraz z kryterium prawnym dotyczącym nieruchomości.
Poprawne uzupełnienie brzmi: "jednej nieruchomości", ponieważ sama informacja o położeniu działek w jednym obrębie nie wystarcza. Obręb jest jednostką podziału ewidencyjnego (porządkowanie przestrzenno-administracyjne), natomiast nieruchomość jest przedmiotem praw rzeczowych. Jednostka rejestrowa ma sens wtedy, gdy odnosi się do kompletnego zbioru działek stanowiących tę samą nieruchomość w granicach danego obrębu.
Odpowiedź "wszystkich działek w obrębie" jest błędna, bo obręb może zawierać wiele niezależnych nieruchomości należących do różnych podmiotów; nie można więc automatycznie zrównywać obrębu z jedną jednostką rejestrową.
Odpowiedź "działek sąsiednich" jest błędna, ponieważ sąsiedztwo (kryterium przestrzenne) nie przesądza o wspólnym statusie prawnym. Działki mogą sąsiadować, ale należeć do różnych nieruchomości lub różnych właścicieli, więc nie muszą tworzyć jednej jednostki rejestrowej.
Odpowiedź "całego obrębu" także jest błędna, bo obręb to poziom podziału ewidencyjnego, a nie "zespół działek jednej nieruchomości". W praktyce w jednym obrębie występuje wiele jednostek rejestrowych, a ich granice wynikają z przynależności działek do konkretnych nieruchomości.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się jednocześnie pojęcia obrębu i nieruchomości, zwykle trzeba rozdzielić kryterium ewidencyjne (gdzie leży) od kryterium prawnego (do czego należy).
