W przygotowaniu osoby starszej z cukrzycą do samoopieki opiekun może wspierać i monitorować realizację zaleceń żywieniowych ustalonych przez personel medyczny (lekarza/dietetyka). Jednym z częstych i praktycznych kierunków edukacji jest wybieranie produktów, które sprzyjają stabilniejszym poziomom glukozy po posiłku.
Dlaczego prawidłowe jest "wprowadzenie do diety produktów o niskim indeksie glikemicznym i zwiększenie spożycia warzyw"?
- Produkty o niskim indeksie glikemicznym zwykle powodują wolniejszy wzrost glikemii poposiłkowej niż produkty o wysokim IG (przy porównywalnej ilości węglowodanów).
- Warzywa (zwłaszcza nieskrobiowe) zwiększają objętość posiłku, dostarczają błonnika i mikroskładników oraz ułatwiają komponowanie posiłków o mniejszym ładunku glikemicznym.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "Wyeliminowanie z diety węglowodanów złożonych i zwiększenie spożycia owoców" – węglowodany złożone (np. pełnoziarniste produkty zbożowe, rośliny strączkowe) często są elementem racjonalnej diety; ich całkowita eliminacja jest skrajnym i zwykle niezalecanym uproszczeniem. Zwiększanie owoców bez kontroli porcji może podnosić podaż cukrów.
- "Wyeliminowanie z diety tłuszczów roślinnych…" – tłuszcze roślinne (np. oleje roślinne, orzechy) mogą być częścią zbilansowanej diety; eliminacja "z definicji" nie jest typowym celem edukacji diabetologicznej.
- "Wprowadzenie produktów o wysokim IG i ograniczenie warzyw" – to kierunek przeciwny do działań wspierających kontrolę glikemii i jakość żywienia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się "wysoki IG" vs "niski IG", zwykle właściwszy jest wariant wspierający stabilizację glikemii (niski IG) oraz zwiększanie warzyw jako bezpiecznego składnika posiłku.
