W systemach plików dane na dysku są przydzielane w porcjach zwanych jednostką alokacji (klastrem). Jeśli klaster ma 1024 bajty, to nawet bardzo mały plik (np. 1 B) zajmie na dysku cały 1 klaster, bo nie da się przydzielić "połówki klastra".
Dlatego dla każdego pliku z tabeli należy policzyć zajętość według reguły:
liczba klastrów dla pliku = ceil(rozmiar_pliku / 1024)
czyli dzielimy rozmiar przez 1024 i zawsze zaokrąglamy w górę, jeśli występuje jakakolwiek reszta z dzielenia. Potem sumujemy liczbę klastrów wyliczoną osobno dla wszystkich plików z tabeli. Po wykonaniu tej procedury dla podanych danych otrzymuje się łącznie 5 klastrów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "4 klastry." – to typowy skutek pominięcia jednego zaokrąglenia w górę (np. potraktowania pliku z resztą jakby mieścił się "dokładnie" w pełnych klastrach).
- "3 klastry." – zwykle wynika z błędu polegającego na liczeniu zajętości jak dla łącznego rozmiaru bez prawidłowego zaokrąglania per plik albo z przeoczenia jednego z plików w tabeli.
- "6 klastrów." – często pojawia się, gdy zaokrągla się w górę zbyt agresywnie (np. dodaje dodatkowy klaster "na zapas" mimo braku takiej potrzeby) albo myli się jednostki (KB vs B).
Wskazówka egzaminacyjna: przy zadaniach o klastrach zawsze sprawdź, czy obliczenia wykonujesz dla każdego pliku osobno, a dopiero potem sumujesz wyniki. To najczęstsze źródło rozbieżności między odpowiedziami.
