Mechanizmy równoważenia obciążenia w routingu polegają na tym, że do tego samego prefiksu docelowego router może dysponować więcej niż jedną "najlepszą" trasą. W takim przypadku implementacja może utrzymywać te trasy równolegle i wykorzystywać je do dystrybucji ruchu, co potocznie opisuje się jako wysyłanie pakietów "równolegle" wieloma trasami.
Odpowiedź "jest przechowywanych kilka najlepszych tras, ruter wysyła pakiety równolegle wszystkimi trasami" oddaje istotę zjawiska: w tablicy routingu nie musi istnieć tylko jeden wpis prowadzący do celu, a ruch może zostać rozłożony pomiędzy kilka tras uznanych za najlepsze.
Pozostałe propozycje są mylące z dwóch powodów:
- Twierdzenia, że "ruter wysyła wszystkie pakiety jedną z nich", sugerują brak realnego równoważenia, czyli sytuację bliższą zwykłemu wyborowi pojedynczej trasy. W load balancingu oczekuje się rozdziału ruchu, a nie stałego używania jednej ścieżki.
- Warianty mówiące, że "jest przechowywana jako jedna trasa" pomijają fakt, że równoważenie obciążenia wymaga dostępu do alternatywnych, równorzędnych tras. Jeśli system przechowuje wyłącznie jedną trasę, możliwości rozłożenia ruchu są ograniczone.
- Stwierdzenie, że "proces rutingu odbywa się dla wszystkich pakietów" jest zbyt ogólne: routing (decyzja o drodze) dotyczy ruchu zawsze, ale nie opisuje specyfiki mechanizmu równoważenia obciążenia ani sposobu utrzymywania wielu najlepszych tras.
Na egzaminie warto pamiętać: load balancing w routingu wiąże się z istnieniem wielu równorzędnych dróg do celu i z mechanizmem rozdziału ruchu między te drogi, a nie tylko z "wyborem jednej najlepszej" w każdej sytuacji.
