Odstęp sygnału od szumu (SNR, signal-to-noise ratio) informuje, jak "dużo" sygnału użytecznego mamy w porównaniu z zakłóceniami. Gdy oba poziomy są podane w decybelach (dB) i odnoszą się do tego samego punktu odniesienia, SNR wyrażony w dB liczy się jako różnicę poziomów:
SNR[dB] = S[dB] − N[dB]
W zadaniu poziom sygnału wynosi 0 dB, a poziom szumów −40 dB. Podstawiamy do wzoru:
0 dB − (−40 dB) = 0 dB + 40 dB = 40 dB.
Dlaczego pojawia się "plus"? Ponieważ odejmowanie liczby ujemnej jest równoważne dodawaniu jej wartości bezwzględnej. Intuicyjnie: szum jest o 40 dB niżej niż odniesienie, a sygnał jest na poziomie odniesienia (0 dB), więc odstęp między nimi to 40 dB.
- "65 dB" nie wynika z żadnego poprawnego działania na podanych poziomach; to typowy "strzał" bez oparcia w definicji.
- "25 dB" sugeruje błędne przekształcenie lub pomyłkę rachunkową (np. pomieszanie liczb), ale nie zgadza się z prostą różnicą 0 i −40.
- "0 dB" to częsty błąd intuicyjny: fakt, że sygnał ma 0 dB, nie oznacza, że odstęp od szumu wynosi 0 dB; SNR zależy od relacji sygnału do szumu.
Na egzaminie warto zapamiętać regułę: w dB "stosunek" staje się różnicą. Jeśli szum ma wartość ujemną, to zwykle oznacza, że jest znacząco poniżej sygnału, a SNR będzie dodatni.
