W komunikacji sieciowej rozróżnia się tryby transmisji, które opisują kierunkowość i możliwość jednoczesnej wymiany danych.
- Full duplex to transmisja dwukierunkowa jednoczesna: oba urządzenia mogą równocześnie wysyłać i odbierać dane (A↔B). W nowoczesnych sieciach Ethernet opartych o przełączniki jest to standardowy i preferowany tryb pracy, bo pozwala wykorzystać łącze w obu kierunkach bez czekania na zwolnienie medium.
- Half duplex jest również dwukierunkowy, ale niejednoczesny: w danej chwili następuje albo nadawanie, albo odbiór (A→B lub B→A). Ten tryb kojarzy się ze starszymi rozwiązaniami, w których występowały kolizje i mechanizmy ich obsługi.
- Simplex to transmisja jednokierunkowa: dane płyną tylko w jedną stronę (A→B), więc nie ma mowy o "dwukierunkowości".
- Duosimplex nie jest standardowym, powszechnie przyjętym terminem dla trybów Ethernet (w praktyce egzaminacyjnej spotyka się simplex/half duplex/full duplex).
Najczęstsza pułapka polega na tym, że samo słowo "dwukierunkowa" może sugerować także half duplex. Jednak w typowym ujęciu dla Ethernetu, zwłaszcza współczesnego (przełączanego), chodzi o tryb umożliwiający jednoczesną wymianę danych, czyli full duplex.
W praktyce administrator diagnozuje tryb duplex np. przy problemach z wydajnością (tzw. mismatch), gdy jedna strona pracuje w full duplex, a druga w half duplex, co może powodować błędy transmisji i spadek przepustowości.
