Poprawna jest odpowiedź "Normalizacja bazy danych", ponieważ to technika projektowania schematu relacyjnej bazy danych, której celem jest zapewnienie spójności poprzez eliminację nadmiarowości (redundancji) i ograniczenie typowych anomalii modyfikacji.
W praktyce normalizacja polega na uporządkowaniu atrybutów w tabelach i rozbiciu danych na logicznie powiązane relacje (np. osobno dane klienta, osobno zamówienia), łączone kluczami. Dzięki temu jedna informacja ma jedno "miejsce prawdy", co zmniejsza ryzyko, że po aktualizacji część rekordów zostanie pominięta i pojawi się niespójność.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w kontekście spójności danych:
- "Utworzenie indeksu dla bazy danych" – indeksy służą głównie przyspieszaniu wyszukiwania i sortowania. Nie rozwiązują problemu redundancji ani nie zapobiegają anomaliom aktualizacji; mogą co najwyżej wpływać na wydajność.
- "Utworzenie kopii zapasowej bazy danych" – kopie zapasowe są kluczowe dla odtwarzania po awarii i bezpieczeństwa danych, ale nie zapewniają spójności logicznej rekordów w codziennej pracy (nie eliminują przyczyn niespójności w modelu danych).
- "Zmiana typu danych w tabeli" – może poprawić dopasowanie formatu (np. liczba vs tekst), ale sama w sobie nie usuwa redundancji i nie porządkuje zależności między danymi. Spójność wymaga reguł modelu, a nie tylko typów.
Warto pamiętać o częstym nieporozumieniu: normalizacja nie jest "czyszczeniem" już błędnych wpisów. Pomaga natomiast projektować strukturę tak, aby w przyszłości ograniczać powstawanie niespójności. W realnych systemach spójność wzmacnia się dodatkowo mechanizmami integralności (np. klucze główne i obce, ograniczenia) oraz transakcjami, ale wśród podanych opcji to właśnie normalizacja najtrafniej odpowiada na pytanie.
