Karta charakterystyki terenu (w praktyce rozumiana jako element rozpoznania operacyjnego) ma ułatwić dowodzenie i prowadzenie działań ratowniczych. W sytuacji pożaru lub innego zdarzenia w parku miejskim kluczowe są informacje, które wpływają na czas podjęcia działań, bezpieczeństwo ratowników i skuteczność taktyki.
"Lokalizacja hydrantów zewnętrznych" jest informacją operacyjną, ponieważ bezpośrednio dotyczy zaopatrzenia wodnego. Znajomość położenia hydrantów pozwala szybciej zaplanować linię zasilającą, ustawienie samochodów, punkty budowy stanowisk gaśniczych oraz ograniczyć opóźnienia wynikające z poszukiwania źródła wody na miejscu.
Pozostałe odpowiedzi nie spełniają celu takiej karty:
- "Liczba ławek w parku" to informacja porządkowa lub dla zarządcy terenu. Może mieć marginalne znaczenie logistyczne, ale nie jest typowym parametrem decydującym o taktyce i nie zastępuje danych krytycznych (np. woda, dojazdy, przeszkody).
- "Lokalizacja najbliższej pizzerii" nie ma znaczenia dla prowadzenia akcji ratowniczej. To informacja usługowa, nieoperacyjna.
- "Nazwiska pracowników parku" mogą wchodzić w zakres danych osobowych i zwykle nie są potrzebne do natychmiastowego prowadzenia działań. W razie potrzeby kontakt do zarządcy można rozwiązać inaczej (np. dyżurny/administracja), a karta terenu powinna koncentrować się na parametrach technicznych i organizacyjnych terenu.
Wskazówka egzaminacyjna: w takich pytaniach wybieraj informacje, które odpowiadają na pytania dowódcy: skąd wziąć wodę, jak dojechać, gdzie są przeszkody i zagrożenia, jakie są drogi ewakuacji i punkty charakterystyczne. Dane "rekreacyjne" lub prywatne najczęściej są dystraktorami.
