W projektach z dofinansowaniem (także dotyczących architektury krajobrazu) ocenia się zwykle, czy wnioskodawca może legalnie zrealizować inwestycję i utrzymać jej efekty przez wymagany czas. Nie zawsze oznacza to konieczność bycia właścicielem gruntu.
Odpowiedź "Nie, nie musisz być właścicielem gruntów" jest poprawna w ujęciu ogólnym, ponieważ w praktyce często wystarczający jest tytuł prawny do dysponowania nieruchomością (np. wynikający z umowy, decyzji administracyjnej lub zgody właściciela), który pozwala prowadzić roboty, nasadzenia i pielęgnację oraz zapewnić trwałość projektu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są problematyczne:
- "Tak, musisz być właścicielem gruntów" – to uogólnienie. Wiele przedsięwzięć jest realizowanych na terenach gminnych, spółdzielczych lub zarządzanych przez inne podmioty, gdzie kluczowa jest możliwość dysponowania terenem, a nie akt własności.
- "Tak, ale tylko w przypadku niektórych programów" – może się zdarzyć, że konkretny nabór preferuje lub wymaga własności, ale pytanie ma formę ogólną ("czy jest konieczne, abyś był właścicielem"), więc taka odpowiedź wprowadza niepotrzebne zawężenie bez wskazania programu.
- "Nie, ale tylko w przypadku niektórych programów" – podobnie jak wyżej: bywa, że dopuszczalne są różne formy tytułu prawnego, ale odpowiedź sugeruje wyjątkowość, podczas gdy w praktyce brak wymogu własności jest dość częstym podejściem (o ile spełni się wymogi formalne naboru).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie nie wskazuje konkretnego programu, wybieraj odpowiedź zgodną z ogólną zasadą: liczy się możliwość wykazania prawa do realizacji i utrzymania projektu na danym terenie, a nie wyłącznie własność.
