DPI (dots per inch) to miara gęstości punktów przypadających na 1 cal w obrazie przeznaczonym do wydruku. W praktyce DTP zapis 300 dpi jest powszechnie traktowany jako poziom zapewniający ostry, szczegółowy druk w typowych materiałach reklamowych oglądanych z bliska (np. ulotki, broszury, plakaty A4/A3).
Dlatego poprawna odpowiedź mówi, że reklama ma być przygotowana tak, aby nadawała się do druku w wysokiej jakości. Chodzi o parametry pliku graficznego (gęstość informacji), a nie o cechy nośnika, takie jak gramatura papieru czy rodzaj powłoki.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Odpowiedzi o wyświetlaniu na ekranach (w tym LED) mieszają przygotowanie do druku z przygotowaniem do emisji cyfrowej. Dla ekranów typowe są inne zależności (często niższe wartości i inne podejście do rozdzielczości), a sam zapis "300 dpi" w dokumentacji projektu najczęściej oznacza wymóg poligraficzny.
- Odpowiedź o emisji radiowej jest nie na temat: radio nie wykorzystuje parametru dpi, bo dotyczy on obrazu, nie dźwięku.
- Wielki format (np. billboardy oglądane z dużej odległości) zwykle nie wymaga 300 dpi, ponieważ dystans oglądania "maskuje" drobne szczegóły. Wymaganie 300 dpi jest typowe raczej dla druku oglądanego z bliska.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w dokumentacji klienta pojawia się "300 dpi", myśl "plik do druku". Jeśli projekt ma być na ekran, częściej spotkasz wymagania dotyczące pikseli (np. wymiary w px), proporcji lub formatu pliku, a nie "dpi".
