W zadaniu podano dwa ograniczenia dopuszczalnego odchylenia powierzchni od poziomu:
- 3 mm/m (czyli limit narastający wraz z długością odcinka pomiarowego),
- oraz nie więcej niż 10 mm na całej długości pomieszczenia (twardy limit maksymalny).
Dla pomieszczenia o długości 10 m najpierw przeliczamy odchylenie wynikające z 3 mm na 1 m:
3 mm/m × 10 m = 30 mm.
Następnie sprawdzamy drugi warunek. Skoro odchylenie na całej długości pomieszczenia ma być nie większe niż 10 mm, to nawet jeśli przeliczenie mm/m dawałoby większą wartość (tu: 30 mm), i tak nie wolno przekroczyć 10 mm.
Dlatego poprawna odpowiedź to "10 mm" – jest to wartość maksymalna wynikająca z bardziej rygorystycznego ograniczenia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "9 mm" – to wartość mniejsza od dopuszczalnej; zadanie pyta o maksymalne odchylenie, więc należy wskazać granicę 10 mm.
- "3 mm" – to błędne odczytanie jednostki (3 mm dotyczy 1 m, a nie całej długości pomieszczenia).
- "30 mm" – to wynik samego mnożenia 3×10, ale pomija warunek "nie więcej niż 10 mm", który ogranicza wartość końcową.
W praktyce na budowie zawsze trzeba sprawdzać, czy oprócz tolerancji "na metr" nie ma dodatkowego limitu całkowitego (maksimum), bo to on decyduje o odbiorze robót.
