KWALIFIKACJA MOT3 - STYCZEŃ 2021

PYTANIE NR 7.
Jeżeli przedmiot wykonany jest z dwóch różnych metali stykających się ze sobą, to w miejscu ich styku może powstać korozja
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Styk dwóch różnych metali może utworzyć parę galwaniczną.
W obecności elektrolitu (np. wilgoci, roztworów soli) powstaje różnica potencjałów i zachodzi przepływ prądu, co przyspiesza rozpuszczanie metalu mniej szlachetnego. To mechanizm korozji elektrochemicznej, a nie klasyfikacja opisująca jedynie wygląd ubytku.

Pełne wyjaśnienie:

Gdy dwa różne metale stykają się ze sobą, a w ich otoczeniu występuje elektrolit (np. woda, wilgoć, roztwór soli drogowej), może powstać układ działający jak ogniwo galwaniczne. Metale mają różne potencjały elektrochemiczne, więc jeden z nich staje się w praktyce obszarem anodowym, a drugi katodowym. W takim układzie zachodzi reakcja utleniania na anodzie (metal mniej szlachetny łatwiej się rozpuszcza), co prowadzi do przyspieszonej degradacji.

Dlatego poprawna jest odpowiedź: "elektrochemiczna." — wskazuje mechanizm korozji wynikający z procesów elektrochemicznych i różnicy potencjałów w parze metali.

Pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu mechanizmu:

  • "powierzchniowa." jest określeniem bardzo ogólnym (dotyczy obrazu zniszczeń na powierzchni), nie wyjaśnia specyficznego zjawiska styku dwóch metali i powstania ogniwa.
  • "wżerowa." opisuje morfologię ubytków (lokalne wżery). W praktyce korozja galwaniczna może prowadzić do lokalnych uszkodzeń, ale sama "wżerowa" nie wynika wprost z warunku "dwa metale w kontakcie" i nie jest nazwą mechanizmu kontaktowego.
  • "międzykrystaliczna." dotyczy niszczenia wzdłuż granic ziaren w materiale (często związane z mikrostrukturą i warunkami obróbki/wytrąceń), a nie z samym faktem połączenia dwóch różnych metali.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się informacja o dwóch różnych metalach stykających się, myśl o korozji kontaktowej/galwanicznej, która należy do korozji elektrochemicznej. W zadaniach z lakiernictwa łącz to z typowymi warunkami eksploatacji pojazdu: wilgoć, sól, uszkodzenia powłoki i połączenia elementów.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Korozja elektrochemiczna to niszczenie metalu w wyniku reakcji elektrochemicznych zachodzących w obecności elektrolitu (np. wody). Powstają obszary anody i katody, a przepływ ładunków powoduje utlenianie metalu (jego rozpuszczanie) w obszarze anodowym.
Różne metale mają różne potencjały elektrochemiczne. Po zetknięciu i przy obecności elektrolitu tworzą parę galwaniczną, w której metal mniej szlachetny staje się anodą i koroduje szybciej. Im większa różnica potencjałów i lepszy dostęp elektrolitu, tym większe ryzyko.
Para galwaniczna powstaje, gdy dwa różne metale są w kontakcie elektrycznym i jednocześnie mają kontakt z elektrolitem (wilgoć, roztwór soli). Wtedy układ działa jak ogniwo, a korozja koncentruje się na metalu pełniącym rolę anody.
"Wżerowa" opisuje wygląd: lokalne, punktowe ubytki (wżery). "Galwaniczna" opisuje przyczynę: kontakt dwóch metali o różnych potencjałach w obecności elektrolitu. W praktyce korozja galwaniczna może dawać lokalne ubytki, ale kluczowe jest źródło zjawiska, a nie sam kształt uszkodzeń.
Zwykle nie jest to bezpośrednia konsekwencja samego styku różnych metali. Korozja międzykrystaliczna wiąże się z mikrostrukturą materiału (granice ziaren, wytrącenia, np. po niewłaściwej obróbce cieplnej). Styk dwóch metali typowo wskazuje raczej na mechanizm elektrochemiczny (galwaniczny).
Potrzebne są jednocześnie: kontakt dwóch różnych metali, połączenie elektryczne między nimi oraz elektrolit (wilgoć, woda, sól). Bez elektrolitu zjawisko jest mocno ograniczone, a bez połączenia elektrycznego nie powstaje efektywne ogniwo.
Stosuje się izolację metali i odcięcie elektrolitu: odpowiednie podkłady antykorozyjne, uszczelnienia połączeń, masy uszczelniające, powłoki ochronne oraz staranne zabezpieczenie uszkodzeń powłoki. Ważne jest też dokładne oczyszczenie i odtłuszczenie podłoża przed nałożeniem warstw.
Często w miejscach łączenia elementów: śruby, nity, spawy i zakładki blach, a także tam, gdzie różne materiały są zestawione konstrukcyjnie. Ryzyko rośnie w strefach narażonych na wodę i sól (nadkola, progi, podwozie) oraz przy uszkodzeniach powłoki lakierniczej.
Najczęstsze jest mylenie mechanizmu z morfologią: wybór "wżerowa" lub "powierzchniowa", bo opisują wygląd, mimo że treść dotyczy przyczyny (kontakt metali). Drugi błąd to ignorowanie roli elektrolitu i różnicy potencjałów, czyli kluczowych warunków korozji elektrochemicznej.
Szukaj sygnałów: dwa różne metale w kontakcie, wilgoć/woda/sól, połączenia elementów i korozja pojawiająca się miejscowo w okolicy złącza. To typowy opis pary galwanicznej, a więc zjawiska zaliczanego do korozji elektrochemicznej.
info

Około 60% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "To mechanizm korozji elektrochemicznej, a nie klasyfikacja opisująca jedynie wygląd ubytku."

Źródła:

  • Britannica, "Galvanic corrosion" (opis mechanizmu korozji galwanicznej) https://www.britannica.com/science/galvanic-corrosion (dostęp: 2026-02-27)
  • NACE International (AMPP), "Galvanic Corrosion" (materiał edukacyjny o korozji galwanicznej) https://www.ampp.org/resources/what-is-corrosion/types-of-corrosion/galvanic-corrosion (dostęp: 2026-02-27)

Materiały:

  • Materiały szkoleniowe z technologii napraw powłok lakierniczych (dział: korozja i zabezpieczenia)
  • Podręcznik do chemii/metalurgii dla szkół technicznych (rozdziały: korozja metali, ogniwa galwaniczne)
  • Poradniki producentów systemów lakierniczych dotyczące przygotowania podłoża i ochrony antykorozyjnej

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego