Jeżeli w jednym oku stwierdza się nadwzroczność, a w drugim krótkowzroczność, opisuje się to jako antymetropię. Jest to sytuacja, w której oczy mają przeciwny znak wady refrakcji (jedno "plusowe", drugie "minusowe"). Termin ten bywa omawiany w ramach szerszego zagadnienia anizometropii, czyli różnicy refrakcji między oczami.
Odpowiedź "hyperopię" jest nieadekwatna, ponieważ hyperopia (nadwzroczność) dotyczy konkretnego oka, a w pytaniu opisano dwa oczy z różnymi wadami. Analogicznie "myopię" (krótkowzroczność) również opisuje wadę jednego oka i nie oddaje relacji między oczami.
Odpowiedź "izoanizometropię" jest myląca: wskazuje na sytuację, w której w obu oczach występuje anizometropia o zbliżonej wartości/charakterze, a nie na układ "plus w jednym oku i minus w drugim". W praktyce klinicznej precyzyjne nazwanie takiej konfiguracji jest ważne, bo może wiązać się z trudnościami w widzeniu obuocznym, adaptacją do korekcji oraz doborem okularów lub soczewek kontaktowych.
W przygotowaniu do egzaminu warto zapamiętać zasadę: gdy pytanie opisuje relację między oczami, zwykle poprawna odpowiedź jest terminem "obuocznym" (np. różnice, asymetrie, przeciwstawność), a nie nazwą pojedynczej wady refrakcji.
