W pytaniu rozróżniono dwa sposoby ustanowienia fundacji: w testamencie oraz poza testamentem. Gdy fundacja nie jest ustanawiana w testamencie, oświadczenie woli o jej ustanowieniu musi mieć formę szczególną, którą jest akt notarialny. Taka forma zapewnia urzędowe stwierdzenie treści oświadczenia, tożsamości składającego oraz daty i miejsca dokonania czynności, co ma znaczenie dowodowe i gwarancyjne.
Odpowiedź "aktu notarialnego" jest właściwa, ponieważ wskazuje formę, w której notariusz sporządza dokument obejmujący oświadczenie woli. W praktyce obsługi klienta w administracji (np. przy udzielaniu informacji o zakładaniu fundacji i kompletowaniu dokumentów do dalszych procedur rejestrowych) jest to kluczowe: klient, który złoży oświadczenie w niewłaściwej formie, może nie osiągnąć skutku prawnego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "pisemnej z podpisami urzędowo poświadczonymi" myli się często z aktem notarialnym. Poświadczenie podpisu potwierdza co do zasady autentyczność podpisu, ale nie zastępuje sporządzenia aktu notarialnego obejmującego całą czynność.
- "ustnej" jest zbyt słabe formalnie dla czynności, która wymaga formy szczególnej; oświadczenie ustne nie daje wymaganej pewności i zwykle nie wywoła zamierzonego skutku prawnego.
- "pisemnej pod rygorem nieważności" wskazuje inną formę szczególną, ale nie tę właściwą dla ustanowienia fundacji poza testamentem. Sam dokument pisemny (nawet przy rygorze nieważności) nie jest tym samym co akt notarialny.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniach pojawia się rozróżnienie "w testamencie" vs "poza testamentem", warto automatycznie sprawdzić, czy ustawodawca nie wymaga formy notarialnej dla czynności dokonywanych między żyjącymi. Na egzaminie często testuje się właśnie różnice między: zwykłą formą pisemną, pisemną z poświadczeniem podpisu i aktem notarialnym.
