Określenie, że w dwuskładnikowej masie ceramicznej udział surowca A jest dwukrotnie wyższy niż surowca B, należy rozumieć jako zależność: masa A = 2 · masa B. To klasyczny zapis proporcji A:B = 2:1.
Skoro całkowita masa mieszanki wynosi 15 kg, to można ją podzielić na "części" wynikające z proporcji. Proporcja 2:1 oznacza łącznie 3 części (dwie części dla A i jedna część dla B).
Krok 1: oblicz masę jednej części
15 kg / 3 = 5 kg.
Krok 2: wyznacz naważki składników
- Surowiec A: 2 części, czyli 2 · 5 kg = 10 kg.
- Surowiec B: 1 część, czyli 1 · 5 kg = 5 kg.
Sprawdzenie: 10 kg + 5 kg = 15 kg (zgodnie z treścią), a stosunek 10:5 upraszcza się do 2:1 (spełnia warunek "dwukrotnie").
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "12 kg surowca A i 3 kg surowca B" spełnia sumę 15 kg, ale daje stosunek 12:3 = 4:1, czyli A jest czterokrotnie, a nie dwukrotnie większy.
- "5 kg surowca A i 10 kg surowca B" odwraca proporcję (A jest mniejsze), więc nie spełnia warunku.
- "6 kg surowca A i 9 kg surowca B" ma sumę 15 kg, ale stosunek 6:9 = 2:3, więc A nie jest dwukrotnie większy od B.
W praktyce technologicznej takie obliczenia służą do skalowania receptur: niezależnie od wielkości partii zachowuje się proporcje, a następnie przelicza je na konkretne naważki.
