W kosztorysowaniu zapis r-g oznacza roboczogodzinę, czyli 1 godzinę pracy 1 pracownika. Skoro w kosztorysie przewidziano 1 400 r-g, to łączny nakład pracy wynosi 1 400 godzin pracy człowieka.
Najpierw obliczamy, ile roboczogodzin może wykonać jeden pracownik w zadanym czasie:
30 dni × 8 h/dzień = 240 h, czyli 240 r-g na jednego pracownika.
Następnie dzielimy całkowity nakład przez możliwości jednego pracownika:
1 400 r-g / 240 r-g ≈ 5,83.
Wynik 5,83 oznacza, że 5 osób nie wystarczy, bo wykonałyby maksymalnie 5 × 240 = 1 200 r-g, czyli zabrakłoby 200 r-g. W praktyce nie zatrudnia się "0,83 pracownika", dlatego liczbę osób trzeba zaokrąglić w górę do najbliższej liczby całkowitej. Stąd poprawna jest odpowiedź 6 robotników (6 × 240 = 1 440 r-g), co zapewnia wykonanie robót w terminie.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, bo:
- 5 robotników – daje zbyt mały łączny nakład robocizny w czasie 30 dni.
- 7 robotników i 8 robotników – zapewniają wykonanie robót, ale nie są wynikiem obliczeń minimalnej wymaganej obsady; oznaczają przewymiarowanie zasobu w stosunku do danych z zadania.
Na egzaminie zwracaj uwagę na dwa kroki: przeliczenie dni na godziny oraz zaokrąglenie obsady w górę, gdy termin jest nieprzekraczalny.
