Kapitał własny oznacza tę część finansowania przedsiębiorstwa, która pochodzi od właścicieli (udziałowców) i stanowi trwałą podstawę funkcjonowania firmy. W ujęciu bilansowym jest to wartość odpowiadająca różnicy między aktywami a zobowiązaniami jednostki, dlatego w pasywach bilansu wyróżnia się odrębnie kapitał własny oraz zobowiązania (kapitał obcy).
Odpowiedź "wkład założycielski." jest poprawna, ponieważ wkład wniesiony przez właścicieli przy tworzeniu przedsiębiorstwa (np. pieniądze, środki trwałe, aport) zasila kapitał własny. W praktyce agrobiznesu może to być np. wniesienie gruntu, maszyn lub środków pieniężnych na start działalności.
Pozostałe propozycje są niepoprawne, bo opisują kapitał obcy, czyli finansowanie wymagające zwrotu:
- "zobowiązanie." – to ogólna kategoria długów przedsiębiorstwa wobec innych podmiotów; z definicji nie jest kapitałem własnym.
- "pożyczka." – jest zobowiązaniem do oddania środków, zwykle z kosztami (np. odsetkami), więc należy do kapitału obcego.
- "kredyt inwestycyjny." – także jest zobowiązaniem wobec banku przeznaczonym na inwestycje; poprawia płynność i umożliwia rozwój, ale nie staje się kapitałem własnym, ponieważ podlega spłacie.
Warto pamiętać, że wkład założycielski to tylko część kapitału własnego (obok np. zysków zatrzymanych czy kapitałów rezerwowych), jednak wśród podanych odpowiedzi jest jedynym przykładem kapitału własnego.
