Karta technologiczna wyrobu jest dokumentem, który ma umożliwić wykonanie elementu/wyrobu w sposób powtarzalny i zgodny z wymaganiami. Dlatego zawiera zarówno dane identyfikacyjne (nazwa elementu), jak i dane materiałowe (rodzaj materiału) oraz jakościowe (klasa jakości) i odniesienia formalne (numer normy).
Kluczową częścią jest opis operacji technologicznej, czyli co i w jakiej kolejności należy wykonać. Żeby taki opis był praktycznie użyteczny dla produkcji, karta powinna też wskazywać informacje o stanowisku (w jakich warunkach i na jakim stanowisku realizuje się operację) oraz o konstrukcji wyrobu, bo cechy konstrukcyjne determinują dobór sposobu obróbki, bazowania, mocowania czy kolejność zabiegów.
Odpowiedź "dane techniczno-produkcyjne stanowiska" jest zbyt ukierunkowana na szczegółową specyfikację stanowiska (typową raczej dla dokumentów dotyczących wyposażenia lub organizacji produkcji), a nie na uzupełnienie karty wyrobu o informacje konieczne do jego wykonania. Z kolei "opis organizacji stanowiska" koncentruje się na aspektach organizacyjnych (np. rozmieszczenie, przepływ), które mogą występować w odrębnych instrukcjach, ale nie stanowią typowego, uniwersalnego składnika treści karty wyrobu. "Charakterystyka urządzeń" odnosi się do maszyn i parametrów ich pracy; takie informacje częściej znajdują się w instrukcjach stanowiskowych, DTR lub kartach maszyn, a nie jako stały element karty technologicznej wyrobu.
Na egzaminie warto pamiętać rozróżnienie: karta wyrobu opisuje, jak wykonać produkt (materiał, jakość, norma, operacje, stanowisko, cechy konstrukcji), natomiast dokumenty urządzeń/stanowisk opisują, czym pracujemy i jak utrzymujemy/ustawiamy maszyny.
