Kąt natarcia jest wielkością aerodynamiczną opisującą, jak profil (np. skrzydło) jest "ustawiony" względem strugi powietrza. Definiuje się go jako kąt zawarty pomiędzy cięciwą profilu a kierunkiem napływu, czyli kierunkiem prędkości względnej powietrza opływającego profil.
Ta definicja jest istotna praktycznie, ponieważ to właśnie kąt natarcia w dużej mierze decyduje o wartości siły nośnej oraz o zbliżaniu się do przeciągnięcia. Z tego powodu w lotnictwie spotyka się czujniki AoA oraz systemy ostrzegania, które bazują na tej wielkości.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do definicji?
- Wariant z osią podłużną samolotu miesza geometrię całego statku powietrznego z geometrią profilu. Oś podłużna jest użyteczna w opisie położenia i ruchu samolotu, ale nie jest elementem definicji kąta natarcia profilu.
- Wariant "cięciwa skrzydła i oś podłużna samolotu" może kojarzyć się z kątami montażowymi lub ustawieniem skrzydła względem kadłuba, ale to inna relacja i nie opisuje ustawienia względem strugi powietrza.
- Wariant "linia szkieletowa profilu i cięciwa profilu" dotyczy cech kształtu profilu (geometrii samego profilu), a nie jego orientacji względem napływu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawia się kierunek napływu (prędkość względna) i cięciwa profilu, to jest to typowy zestaw definiujący kąt natarcia. Pojawienie się osi samolotu zwykle sugeruje inne kąty opisujące położenie statku powietrznego.
