Kąt widzenia obiektywu zależy od dwóch kluczowych elementów: ogniskowej oraz formatu obrazu (w fotografii analogowej: rozmiaru klatki filmu). Im krótsza ogniskowa przy tym samym formacie, tym większy kąt widzenia (ujęcie bardziej szerokokątne). Im dłuższa ogniskowa, tym mniejszy kąt widzenia (ujęcie bardziej "tele").
W praktyce mianem obiektywu standardowego najczęściej określa się taki, którego ogniskowa jest zbliżona do przekątnej formatu obrazu. Dla formatu małoobrazkowego 24×36 mm przekątna wynosi ok. 43 mm, dlatego "standard" spotykany w aparatach i systemach to okolice 50 mm. Dla takiego zestawienia w wielu materiałach podaje się kąt widzenia rzędu 46–47° (typowo jako kąt przekątny).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do standardu?
- Wartości 18° i 28° to kąty wyraźnie mniejsze, charakterystyczne dla dłuższych ogniskowych (teleobiektywów). Takie obiektywy zawężają kadr i "przybliżają" wycinek sceny.
- Wartość 62° jest zauważalnie większa i kojarzy się raczej z obiektywami szerokokątnymi, które obejmują szerszy fragment sceny i mogą wzmacniać wrażenie perspektywy.
W nauce do egzaminu warto pamiętać o dwóch pułapkach: (1) w specyfikacjach można spotkać kąt poziomy, pionowy albo przekątny; (2) "standard" zmienia się wraz z formatem (np. inny dla średniego formatu). Dlatego liczba 47° jest sensowna w typowym ujęciu standardu dla małego obrazka.
