KNR (katalogi nakładów rzeczowych) są stosowane w kosztorysowaniu jako źródło norm nakładów potrzebnych do wykonania danej pozycji robót. W praktyce oznacza to, że dla określonej czynności/technologii podają one, jakie ilości robocizny (np. w roboczogodzinach), materiałów oraz pracy sprzętu (np. w maszynogodzinach) należy przyjąć jako podstawę kalkulacji.
Z tego powodu poprawna jest odpowiedź: "nakłady rzeczowe robocizny, materiałów i sprzętu, dotyczące terenów zieleni" – dokładnie to jest istotą katalogów KNR w danej branży.
Pozostałe odpowiedzi opisują inne typy informacji, które mogą pojawiać się w procesie przygotowania oferty lub kosztorysu, ale nie stanowią typowej zawartości KNR:
- "wykazy dostawców usług…" – to element rynku/zaopatrzenia i baz kontaktów, a nie normowania robót; KNR nie służy do wskazywania firm lub dostawców.
- "ceny rynkowe…" – ceny są zwykle pobierane z cenników, baz cenowych lub z ofert dostawców. KNR co do zasady dostarcza norm nakładów, a nie aktualnych cen (ceny podlegają częstym zmianom).
- "spisy norm budowlanych…" – normy budowlane (w sensie przepisów/standardów) to inna kategoria dokumentów. KNR dotyczy normowania nakładów do kalkulacji, a nie regulacji prawnych czy standardów wykonawczych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "KNR", myśl o nakładach (R-M-S: robocizna–materiały–sprzęt). Dopiero później, w kalkulacji, do tych nakładów dobiera się stawki i ceny z innych źródeł.
