Katalogi nakładów rzeczowych (KNR) to zbiory norm nakładów przypisanych do konkretnych robót (np. ile roboczogodzin, jaka ilość materiału i jaki czas pracy sprzętu przypada na jednostkę obmiaru). W praktyce kosztorysowania są one wykorzystywane jako podstawa kalkulacji – pozwalają przejść od opisu robót i ich ilości (przedmiaru/obmiaru) do zapotrzebowania na zasoby R/M/S.
Odpowiedź "wykonania kosztorysu." jest poprawna, ponieważ kosztorys wymaga przyjęcia nakładów, a KNR dostarczają właśnie tych danych normatywnych. Następnie do nakładów dopiero przypisuje się ceny (stawki robocizny, ceny materiałów, stawki pracy sprzętu) i ewentualne narzuty.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z następujących powodów:
- "ustalenia wysokości marży." – marża/narzuty to element polityki cenowej i kalkulacji końcowej, a nie wynikający z KNR. KNR nie definiują poziomu zysku wykonawcy.
- "opracowania publikacji cenowych." – publikacje cenowe dotyczą cen rynkowych (stawek, cenników), natomiast KNR opisują normy zużycia zasobów. To dwa różne typy danych: normy vs ceny.
- "wykonania planu bezpieczeństwa i ochrony." – plan BIOZ dotyczy organizacji bezpieczeństwa i higieny pracy na budowie. Może uwzględniać technologie i zagrożenia, ale nie jest tworzony na podstawie norm nakładów rzeczowych z KNR.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się jednocześnie pojęcia związane z nakładami (normami) oraz z cenami/narzutami, KNR niemal zawsze odnosi się do pierwszej grupy – czyli do podstawy sporządzenia kosztorysu (części ilościowo-normatywnej).
