"Analiza wypadkowości" w zakładzie pracy ma na celu opisanie i ocenę skali zdarzeń wypadkowych oraz wskazanie obszarów i zjawisk, które wymagają działań profilaktycznych. Dlatego w praktyce wykorzystuje się przede wszystkim dane i wskaźniki odnoszące się bezpośrednio do wypadków (ile ich było, jak poważne były skutki oraz gdzie i w jakich okolicznościach występują).
Wskaźnik częstotliwości wypadków jest typowym narzędziem statystycznym do oceny, jak często dochodzi do wypadków w odniesieniu do liczby pracowników, czasu pracy lub innej miary ekspozycji. Dzięki niemu można porównywać okresy i działy zakładu.
Wskaźnik ciężkości wypadków pokazuje, jak dotkliwe są skutki wypadków (np. poprzez pryzmat utraconych dni pracy). To pozwala odróżnić sytuację, w której wypadków jest niewiele, ale są poważne, od sytuacji częstych, lecz lekkich zdarzeń.
Topograficzna analiza wypadków dotyczy rozmieszczenia wypadków w przestrzeni zakładu (np. stanowiska, hale, ciągi komunikacyjne). Jest przydatna, bo wskazuje "miejsca krytyczne", w których należy wzmocnić zabezpieczenia techniczne, organizacyjne lub nadzór.
Wskaźnik absencji pracowników odnosi się natomiast do nieobecności w pracy (często analizowanych w kontekście chorób, urlopów lub innych przyczyn). Może być ważny dla zarządzania zasobami ludzkimi czy oceny stanu zdrowia załogi, ale nie jest wskaźnikiem wypadkowości i nie opisuje bezpośrednio liczby, skutków ani rozmieszczenia wypadków. Z tego powodu nie jest niezbędny do opracowania analizy wypadkowości.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "wypadkowość", szukaj pojęć związanych ze zdarzeniami wypadkowymi (częstotliwość, ciężkość, przyczyny, miejsce, czas), a nie z ogólną nieobecnością pracowników.
