Międzyplon ścierniskowy to uprawa poplonowa zakładana na ściernisku, czyli po zbiorze rośliny uprawianej jako plon główny (zwykle wczesnej). Kluczową cechą tego typu międzyplonu jest to, że wykorzystuje on okres wegetacyjny pozostający po żniwach: jest jeszcze dość ciepło, a rośliny mają czas na wschody i wytworzenie masy zielonej.
Dlatego odpowiedź "W drugiej połowie lata po zbiorze wczesnego plonu głównego." oddaje typowy termin agrotechniczny dla siewu międzyplonu ścierniskowego: po żniwach wczesnych upraw (np. zbóż ozimych zbieranych wcześniej) wykonuje się uprawki pożniwne i wysiewa poplon.
Pozostałe propozycje są niepoprawne, bo odnoszą się do innych rozwiązań w zmianowaniu:
- "Wiosną jednocześnie z plonem głównym." – to odpowiada raczej wsiewce (roślina wysiewana w roślinę ochronną) albo uprawie towarzyszącej, a nie poplonowi na ściernisku.
- "Wczesną wiosną przed wysianiem plonu głównego." – to logika uprawy przedplonowej/przygotowania stanowiska, nie międzyplonu ścierniskowego; siew przed plonem głównym nie jest siewem "ścierniskowym".
- "Jesienią po zbiorze plonu głównego." – takie ujęcie pasuje bardziej do międzyplonów ozimych (wysiew jesienią i przezimowanie) lub do sytuacji, gdy plon główny schodzi z pola późno. Międzyplon ścierniskowy wymaga zazwyczaj wcześniejszego startu, aby zdążyć z rozwojem.
W praktyce rolniczej (także w otoczeniu pasieki) dobór międzyplonu i terminu siewu wpływa na okrycie gleby, bilans materii organicznej, ograniczenie erozji i zachwaszczenia, a czasem także na bazę pyłkowo-nektarową. Na egzaminie warto zapamiętać: "ścierniskowy" = po żniwach (latem), natomiast siew "wiosną" wiąże się zwykle z plonem głównym lub wsiewką.
