KWALIFIKACJA BUD19 - STYCZEŃ 2023 (test 2)

Pytanie dotyczy momentu, w którym wyznaczone punkty graniczne należy ponownie pomierzyć w nawiązaniu do geodezyjnej lub pomiarowej osnowy poziomej. Kluczowe jest rozróżnienie dwóch etapów: (1) wyznaczenie położenia punktu granicznego oraz (2) jego zamarkowanie (oznaczenie w terenie) lub stabilizacja (trwalsze utrwalenie).

Odpowiedź "Zawsze po zamarkowaniu lub zastabilizowaniu wyznaczonych punktów granicznych." jest poprawna, ponieważ dopiero po wykonaniu czynności terenowych związanych z oznaczeniem/utrwaleniem punktu istnieje praktyczna potrzeba kontroli i udokumentowania jego położenia w układzie odniesienia. Taki pomiar kontrolny ogranicza ryzyko, że znak został nieznacznie przesunięty podczas wbijania palika, osadzania znaku, prac porządkowych czy ruchu gruntu.

Pozostałe propozycje są mylące:

• "Jeżeli punkty graniczne zostały wyznaczone na podstawie wskazań właściciela." – wskazania stron mogą występować jako element czynności, ale samo to nie wyznacza ogólnej reguły momentu ponownego pomiaru. W pytaniu chodzi o etap po zamarkowaniu/stabilizacji.
• "Tylko w przypadku odtwarzania pomiarowej osnowy poziomej." – ponowny pomiar punktów granicznych nie jest ograniczony wyłącznie do sytuacji odtwarzania osnowy; osnowa jest tu układem odniesienia do kontroli położenia punktu.
• "Zawsze po wyznaczeniu punktów granicznych na podstawie sprzecznych dokumentów." – sprzeczność dokumentów dotyczy raczej analizy materiałów i trybu postępowania, a nie automatycznie momentu pomiaru kontrolnego po utrwaleniu punktu.

W nauce do egzaminu warto zapamiętać prostą sekwencję: wyznaczenie → zamarkowanie/stabilizacja → pomiar kontrolny w nawiązaniu do osnowy. To porządkuje czynności i zmniejsza ryzyko pomylenia etapów.