Opis wskazuje na sytuację, w której kierownik deleguje podwładnym zarówno sposób wykonania zadań, jak i znaczną część decyzji dotyczących pracy. Jednocześnie akceptuje, że to pracownicy ponoszą pełną odpowiedzialność za powierzony im zakres działania, a on sam ogranicza się do roli osoby sugerującej i wspierającej. Taki układ odpowiada stylowi doradczemu, gdzie kierownik działa jako konsultant: pomaga, podpowiada rozwiązania, ale nie narzuca.
Odpowiedź "biernym" nie pasuje, jeśli rozumieć ją jako skrajne wycofanie kierownika z kierowania. W treści podkreślono, że kierownik jednak sugeruje sposoby działania, czyli aktywnie wspiera i ukierunkowuje pracę (choć bez narzucania decyzji).
Odpowiedź "autokratycznym" jest sprzeczna z opisem, ponieważ styl autokratyczny wiąże się z centralizacją decyzji u przełożonego, ścisłymi poleceniami, ograniczoną autonomią i częstą kontrolą sposobu wykonania zadań. W pytaniu jest odwrotnie: duża swoboda i odpowiedzialność po stronie podwładnych.
Odpowiedź "demokratycznym" bywa myląca, bo w stylu demokratycznym decyzje często są współpodejmowane (kierownik angażuje zespół w dyskusję, zbiera opinie i buduje konsensus). W przedstawionym opisie akcent jest przesunięty na samodzielność pracowników i rolę kierownika jako doradcy, a nie na wspólne decydowanie całej grupy.
Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na dwa elementy naraz: (1) kto podejmuje decyzje i odpowiada za efekt, (2) jaka jest rola kierownika (nakazowa, konsultacyjna, wspólnotowa czy wycofana). To zwykle rozstrzyga między podobnymi nazwami stylów.
